1. In primis videlicet quod omnes mercatores dictorum regnorum & terrarum saluè & secure sub tuitione & protectione nostra in dictum regnum nostrum Angliæ, & vbique infra potestatem nostram alibi veniant cum mercandisis suis quibuscunque de muragio, pontagio & pannagio liberi & quieti. Quodque infra idem regnum & potestatem nostram in ciuitatibus, burgis, & villis mercatorijs possunt mercari duntaxat in grosso tam cum indigenis seu incolis eiusdem regni & potestatis nostræ prædictæ, quàm cum alienigenis, extraneis, vel priuatis. Ita tamen quod merces, quæ vulgariter merceriæ vocantur, ac species, minutatim vendi possint, prout antea fieri consueuit. [Sidenote: Exceptio contra notorios regni hostes.] Et quod omnes prædicti mercatores mercandisas suas, quas ipsos ad prædictum regnum & potestatem nostram adducere, seu infra idem regnum & potestatem nostram emere, vel aliàs acquirere contingerit, possint quo voluerint tam infra regnum & potestatem nostram prædictam, quàm extra ducere vel portare facere, præterquam ad terras manifestorum & notoriorum hostium regni nostri, soluendo consuetudines quas debebunt: vinis duntaxat exceptis, quæ de codem regno seu potestate nostra, postquam infra idem regnum seu potestatem nostram ducta fuerint, sine voluntate & licentia specili non liceat eis educere quoquo modo. 2. Item quod prædicti mercatores in ciuitatibus, burgis, & villis prædictis pro voluntate sua hospitari valeant, & morari cum bonis suis ad gratiam ipsorum, quorum sunt hospitia siue domus. 3. Item quod quilibet contractus per ipsos mercatores cum quibuscunque personis vndecunque fuerint super quocunque genere mercandisæ initus, firmus sit & stabilis, ita quod neuter mercatorum ab illo contractu possit recedere, vel resilire, postquam denarius Dei inter principales personas contrahentes datus fuerit & receptus. Et si forsan super contractu euismodi contentio oriatur fiat inde probatio aut inquisitio secundum vsus & consuetudines feriarum & villarum, vbi dictum contractum fieri contigerit & iniri. 4. Item promittimus præfatis mercatoribus pro nobis & hæredibus nostris in perpetuum concedentes, quod nullam prisam vel arrestationem, seu dilationem occasione prisæ de cætero de mercimonijs mercandisis seu alijs bonis suis per nos vel alium seu alios pro aliqua necessitate vel casu contra voluntatem ipsorum mercatorum aliquatenus faciemus, aut fieri patiemur, nisi statim soluto precio pro quo ipsi mercatores alijs eiusmodi mercimonia vendere possint, vel eis aliter satisfacto, ita quod reputent se contentos: Et quod super mercimonia, mercandisas, seu bona ipsorum per nos vel ministros nostros nulla appreciatio aut estimatio imponetur.