* * * * * De mercatoribus Angliæ in Norwegia arestatis, & eorum mercimonijs de arrestandis literæ Edwardi secundi anno sexto regni sui, Haquino regi Norwegiæ. Magnifico principi domino Haquino Dei gratia regi Norwegiæ illustri amico suo charissimo Edwardus eadem Dei gratia rex Angliæ, Dom. Hiberniæ, & dux Aquitaniæ salutem cum dilectione sincera. Miramur non modicum & in intimis conturbamur de grauaminibus & oppressionibus quæ subditis nostris infra regnum vestrum causa negociandi venientibus his diebus plus solito absque causa rationabili, sicut ex graui querela didicimus, inferuntur. Nuper siquidem Willihelmus filius Laurentij de Waynfleete, Simon filius Alani de eadem, Guido filius Mathei & eorum socij mercatores nostri nobis conquerendo monstrarunt, quod cum ipsi quosdam homines & seruientes suos cum tribus nauibus suis ad partes regni vestri, ad negotiandum ibidem transmisissent: [Sidenote: Villa de Tonnesbergh.] & naues illæ in portu villæ vestræ de Tonnesbergh halece & alijs bonis diuersis vsque ad magnam summam oneratæ fuissent Et licet nautis nauium prædictarum hominibusque & sermentibus prædictis à regno vestro liberè cum nauibus & bonis prædictis ad partes Angliæ redeundi vestras fieri feceritis de conductu, postmodùm tamen antequam naues illæ propter venti contrarietatem portum prædictum exire potuerunt, quidam balliui vestri naues prædictas cum hominibus & bonis omnibus tunc existentibus in eisdem, occasione mortis cuiusdam militis nuper balliui vestri in Vikia per malefactores & piratas, dum naues prædictæ in portu supradicto sicut præmittitur remanserunt supra mare vt dicitur interfecti, de mandato vestro vt dicebant arrestarunt, & diu sub aresto huiusmodi detinebant, quousque videlicet homines & marinarij prædicti de quadraginta libris sterlingorum certo die statuto ad opus vestrum pro qualibet naui prædictarum soluendis inuiti & coacti securitatem inuenissent: Et similiter de eisdem nauibus cum hominibus prædictis infra portum prædictum citra festum natiuitatis Sancti Ioannis Baptistæ proximo futuro ad standum tunc ibidem de personis & nauibus suis vestræ gratiæ seu voluntatis arbirio reducendis tres obsides vlterius liberassent: quod ipsis valde graue censetur & auditu mirabile auribus audientium non immerito reputatur. Et quia contra rationem & æquitatem, omnemque iustitiam fore dinoscitur, atque legem, quòd delinquentium culpæ seu demerita in personis vel rebus illorum qui criminis rei conscij vel participes, seu de huiusmodi delinquentium societate non fuerunt, aliqualiter vlciscantur, vestram amicitiam affectuose requirimus & rogamus quatenus præmissa diligenti meditatione zelo iustitiæ ponderantes, obsides prædictos iubere velitis ab hostagiamento huiusmodi liberari, dictamque securitatem relaxari penitus & resolui. Scientes pro certo, quod si malefactores prædicti, qui dictum militem vestrum vt dicitur, occiderunt, alicubi infra regnum seu potestatem