Quando ergo ingressi sumus inter illos barbaros, visum fuit mihi, vt dixi superius, quod ingrederer aliud seculum. Circumdederunt enim nos in equis postquam diu fecerant nos expectare sedentes in vmbra sub bigis nigris. Prima quæstio fuit, vtrum vnquam fuissemus inter eos; habito quod non: inceperunt impudenter petere de cibarijs nostris, et dedimus de pane biscocto et vino quod attuleramus nobiscum de villa: et potata vna lagena vini, petierunt aliam, dicentes, quod homo non ingreditur domum vno pede; non dedimus eis, excusantes nos quod parem haberemus Tunc quæsiuerunt vnde veniremus, et quo vellemus ire; dixi eis superiora verba, quod audieramus de Sartach, quod esset Christianus, et quod vellem ire ad eum, quia habebam deferre ei literas vestras. Ipsi diligenter quæsiuerunt, vtrum irem de mea voluntate, vel vtrum mitterer. Ego respondi quod nemo coegit me ad eundum, nec iuissem nisi voluissem: vnde de mea voluntate ibam, et etiam de voluntate superioris me. Bene caui, quod nunquam dixi, me esse nuncium vestrum. Tunc quæsiuerunt quid esset in bigis, vtrum esset aurum vel argentum, vel vestes preciosæ, quas deferrem Sartach. Ego respondi, quod Sartach videret quid deferremus ei quando perueniremus ad eum; et quod non intererat eorum ista quærere: sed facerent me deduci vsque ad capitaneum suum, et ipse si vellet mihi præbere ducatum vsque ad Sartach faceret: sin minus, reuerterer. Erat enim in illa prouincia vnus consanguineus Baatu, nomine Scacatai, cui dominus imperator Constantinopolitanus mittebat literas deprecatorias, quod me permitteret transire. Tunc ipsi acquieuerunt, præbentes nobis equos et boues et duos homines, qui deducerent nos. Et alij qui adduxerant nos sunt reuersi. Prius tamen antequam prædicta darent, fecerunt nos diu expectare petentes de pane nostro pro paruulis suis: Et omnia quæ videbant super famulos nostros, cultellos, chirothecas, bursas, corrigias, omnia admirantes et volentes habere. Excusabam me, quia longa nobis restabat via, nec debebamus ita cito spoliare nos rebus necessarijs ad tantam viam perficiendam. Tunc dicebant quod essem batrator. Verum est quod nihil abstulerint vi: Sed valde importune et impudenter petunt quæ vident. Et si dat homo eis perdit, quia sunt ingrati. Reputant se dominos mundi, et videtur eis, quod nihil debeat eis negari ab aliquo. Si non dat, et postea indigeat seruicio eorum, male ministrant ei. Dederunt nobis bibere de lacte suo vaccino, à quo contractom erat butirum, acetoso valde, quod ipsi vocant Apram et sic recessimus ab eis. Et visum fuit mihi recte, quod euadissem de manibus dæmonum. In crastino peruenimus ad capitaneum. Ex quo recessimus à Soldaia vsque ad Sartach in duobus mensibus nunquam iacuimus in domo nec in tentorio, sed semper sub dio, vel sub bigis nostris, nec vidimus aliquam villam, vel vestigium alicuius ædificij vbi fuisset villa, nisi tumbas Comanorum in maxima multitudine. Illo sero dedit nobis garcio qui ducebat nos bibere