[Footnote 488: Domine Jesu Christe, qui es verus sponsus animae meae, verus Rex ac Dominus meus qui me ad Regni hujus gubernacula singulari tua providentia ac benignitate vocatam, cum antea essem derelicta et tanquam mulier ab adolescentia abjecta, eum virum in matrimonium et regni societatem expetere voluis ti, _qui plus caeteris imaginem tuam quam in sanctitate et justitia mundo ostendisti in suis meisque actionibus dirigendis exprimeret, et expetitum dedisti_, cujus nunc discessum moerens defleo--quaeso per illum pretiosissimum sanguinem quem pro me sponsa tua proque illo et omnibus in ara crucis effudisti, ut hunc meum dolorem ita lenias, ita purges, ita temperes, ut quoties ille sanctis suis consiliis mihi adest, quoties per litteras quae ad salutem hujus populi tui pertinent commendat, toties illum praesentem esse, teque unicum consolatorem in medio nostro adesse sentiam, utque in illo te semper amem atque glorificem. Obsecro, Domine, ut in nobis tua imago sic indies per tuam gratiam renovetur in conspectu populi tui, quern nobis gubernandum commisisti, ut cum is justitiae tuae severitatem, in iis quae amiserat dum hi regnarent qui a recta fide declinantes sanctitatem et justitiam expulerunt, jam pridem senserit, quae nunc per tuam misericordiam recuperaverit sub illorum Regno quos nunquam a recta fide declinare es passus, cum gratiarum actione laetus intelligat ut uno ore tarn nos quam populus noster Deum patrem per te ejus unicum filium in unitate Spiritus glorificemus, ad nostram ipsorum et piorum omnium salutem et consolationem. Amen.--_Epist._ Reg. Pol. vol. v.]