“Quibus autem lamentis, quo luctu Te Huntere, et te Pitcairne prosequemur? quos vigentes adhuc mors occupavit, atque ambos unus annus nobis eripuit? Cognitione, prudentia, moderatione animi prope æquales fuerunt. Fama quoque utrique par, sed alia alii. Alter militiæ, domi alter clarus factus est. “Quod si Hunterus in castris et infamibus Indiæ Occidentalis locis, magna medendi diligentia celebritatem consecutus sit, non minus Pitcairnus de patria bene meritus est, qui Valetudinario Sancti Bartolomæi plures annos singulari laude præfuit: in quo pauperes pene innumerabiles cura sublevavit, multosque discipulos præceptis ex re natis, ad medicinam faciendam optimè instituit. Nam fuit in illo gravitas et autoritas quanta magistrum decet, simul gratia et probitas quibus discentium animos mire ad se allexit. “Postea relictis publicis muneribus cum ad privata totum se converterat, inter summi ordinis ægros occupatissimus vixit, donec adversa valetudo ut sibi caveret, monuisset. Tum sine mora Ulyssiponem se subduxit, ubi otium perinde ac salutem reciperet. Inde ut rediit, paucos modo curare constituit, neque ut antea, mediis negotiorum fluctibus se implicari sivit. Medicinam tamen adhuc exercebat, crescente etiam ætate vegetior factus, cum hominem temperantem, summum medicum, tantus improviso morbus oppresserit, ut præclusis inflammatione et tumore faucibus, vix diem unum atque alterum superesset Lugeamus amici sortem humanam! lugeamus socios amissos! vel potius eorum sic meminerimus ut quotiescumque de clarissimis et beatissimis viris cogitemus, nosmetipsos ad virtutem accendere, et ad omnem fortunam paratiores præstare videamur.” There could not possibly be given a more accurate, or more faithful portraiture of the man, than is exhibited in the above truly classical extract: of his professional knowledge, skill, and sagacity, it cannot, therefore, be necessary to add a syllable.