[99] Cf. Cicero, _Pro domo sua_. 29. 77. VI. Cum Phoebi radiis graue Cancri sidus inaestuat, Tum qui larga negantibus Sulcis semina credidit, Elusus Cereris fide 5 Quernas pergat ad arbores. Numquam purpureum nemus Lecturus uiolas petas Cum saeuis aquilonibus Stridens campus inhorruit, 10 Nec quaeras auida manu Vernos stringere palmites, Vuis si libeat frui; Autumno potius sua Bacchus munera contulit. 15 Signat tempora propriis Aptans officiis deus Nec quas ipse coercuit Misceri patitur uices. Sic quod praecipiti uia 20 Certum deserit ordinem Laetos non habet exitus. VI. When hot with Phoebus' beams The Crab casts fiery gleams, He that doth then with seed Th'unwilling furrows feed, Deceivéd of his bread Must be with acorns fed. Seek not the flowery woods For violets' sweet buds, When fields are overcast With the fierce northern blast, Nor hope thou home to bring Vine-clusters in the Spring If thou in grapes delight: In autumn Bacchus' might With them doth deck our clime. God every several time With proper grace hath crowned Nor will those laws confound Which He once settled hath. He that with headlong path This certain order leaves, An hapless end receives. VI. Primum igitur paterisne me pauculis rogationibus statum tuae mentis attingere atque temptare, ut qui modus sit tuae curationis intellegam?" "Tu uero arbitratu," inquam, "tuo quae uoles ut responsurum rogato." Tum illa: "Huncine," inquit, "mundum temerariis agi fortuitisque casibus putas, an ullum credis ei regimen inesse rationis?" "Atqui," inquam, "nullo existimauerim modo ut fortuita temeritate tam certa moueantur, uerum operi suo conditorem praesidere deum scio nec umquam fuerit dies qui me ab hac sententiae ueritate depellat." "Ita est," inquit. "Nam id etiam paulo ante cecinisti, hominesque tantum diuinae exortes curae esse deplorasti. Nam de ceteris quin ratione regerentur, nihil mouebare. Papae autem! Vehementer admiror cur in tam salubri sententia locatus aegrotes. Verum altius perscrutemur; nescio quid abesse coniecto.