VIII. Alas, how ignorance makes wretches stray Out of the way! You from green trees expect no golden mines Nor pearls from vines, Nor use you on mountains to lay your net Fishes to get, Nor, if the pleasant sport of hunting please, Run you to seas. Men will be skilful in the hidden caves Of the ocean waves, And in what coasts the orient pearls are bred, Or purple red, Also, what different sorts of fishes store Each several shore. But when they come their chiefest good to find, Then are they blind, And search for that under the earth, which lies Above the skies. How should I curse these fools? Let thirst them hold Of fame and gold, That, having got false goods with pain, they learn True to discern. IX. "Hactenus mendacis formam felicitatis ostendisse suffecerit, quam si perspicaciter intueris, ordo est deinceps quae sit uera monstrare." "Atqui uideo," inquam, "nec opibus sufficientiam nec regnis potentiam nec reuerentiam dignitatibus nec celebritatem gloria nec laetitiam uoluptatibus posse contingere." "An etiam causas, cur id ita sit, deprehendisti?" "Tenui quidem ueluti rimula mihi uideor intueri, sed ex te apertius cognoscere malim." "Atqui promptissima ratio est. Quod enim simplex est indiuisumque natura, id error humanus separat et a uero atque perfecto ad falsum imperfectumque traducit. An tu arbitraris quod nihilo indigeat egere potentia?" "Minime," inquam. "Recte tu quidem. Nam si quid est quod in ulla re inbecillioris ualentiae sit, in hac praesidio necesse est egeat alieno." "Ita est," inquam. "Igitur sufficientiae potentiaeque una est eademque natura." "Sic uidetur." "Quod uero huiusmodi sit, spernendumne esse censes an contra rerum omnium ueneratione dignissimum?" "At hoc," inquam, "ne dubitari quidem potest." "Addamus igitur sufficientiae potentiaeque reuerentiam, ut haec tria unum esse iudicemus." "Addamus, si quidem uera uolumus confiteri."