Apud Morduinos, gentem Fennicam, accolas Rha, mores prisci vigent.[663] Consuetudinem testimonium virginitatis exhibendi, vel in eius locum sanguinem pulli gallinacei substituendi, velut in partibus Asiae atque Africae, in his Europae Septemtrione-Orientalis plagis ad usque modo reperiri licet. “In comitatu Crasnaslobodsceno, Provinciae Pensae, mulier neo-nupta e thalamo arcessitur, atque in camisia sua cruore commaculata (si opus sit, etiam sanguine pulli gallinacei) a duabus amicis labrum vacuum secum baiulantibus, vetulaque panem secum portante, ad fluvium proximum deducitur. In iis autem regionibus, ubi Morduini Russorum moribus sunt magis imbuti, hospites nuptiales, quamprimum virginitas sit comprobata, quidquid ipsis sub manus cadat, ut suum gaudium reverentiamque rite significent, confringunt atque comminuunt.”[664] ----- Footnote 661: Vide, exempli causa, Burtonii _Alf Laila va Laila_, II, 50, nota. Footnote 662: _Ibid._, III, 289, nota. Footnote 663: Vide p. 32-dam supra. Footnote 664: P. von Stenin: “Die Ehe bei den Mordwinen,” in _Globus_, Vol. LXV, No. 11 (1894), p. 183. ----- PUBLIC PERFORMANCE OF THE RITE. Navarchus Cook, in Chronico sui primi circum orbem itineris de Fœdere Liminari, ceu modo cultus publici in Otaheita, seu Tahiti, sequentia refert: “Die 14-mo (Maii), qui erat Solis, in castris cultum divinum celebrandum iussi; maximopere desiderabamus ut principes Indorum huic interessent, at hi, quum hora appropinquasset, domum discesserunt. Verumtamen Dñus Banks, traiecto flumine, Tuburai Tamaide suamque uxorem Tomio, secum reduxit, fore enim sperabat, ut cultus noster ab iis percontationes quasdam eliceret, non secus ac nobis instrui liceret: quum eos discumbere iussisset, ipse in medio eorum discubuit, qui durantibus ceremoniis suum agendi modum summa animadversione sunt prosecuti actionesque imitati; stantes, considentes, genua flectentes, prout eum facere videbant: haud erant nimirum ignari apud nos quiddam solemnis agi atque serii, ut hoc vel inde concludi potuerit, quod hi suos populares praeter castra tripudiantes clamando ad silentiam servandum cohortati fuissent; attamen cultu absoluto, neuter percontabatur quid rei gestum esset, nec ullis volebant tentaminibus res gestas explicandi aures praebere.