Furdermore S. Austen sayeth. _Sepe ita loquimur ut Pascha appropinquante crastinam uel perendinam Domini passionem dicamus: cum ille ante tam multos annes passus sit, nec omnino nisi semel illa passio facta sit. Nempe ipso die dominico dicimus bodie dominus resurrexit cum ex quo surrexit tot anni transierunt. Quare nemo tam ineptus est, ut nos ita loquentes arguat esse mentitos, quia istos dies secundum illorum quibus hæc gesta sunt similitudinem nuncupamus: ut dicatur ipse dies qui non sit ipse, sed reuolucio ne temporum similes eius: & dicatur illo die fieri propter sacramenti celebrationem, quod non illo die, sed iam olim factum est. Nonne semel immolatus est Christus in seipso? & tamen in sacramento non solum per amnuas Paschæ solennitates, sed omni die pro popuslis immola tur: nec utique mentitur qui interrogatus, responderit eum immolari. Si enim sacramenta quandam similitudinem earum rerum quarum sunt sacramenta non haberent, omnino sacramenta non essent. Ex hac autem similitudine plerumque etiam ipsarum rerum nomina accipiunt. Sicut ergo secundum quendam modum sacramētum corporis CHRISTI corpus CHRISTI est. Et sacramentum sanguinis CHRISTI sanguis CHRISTI est, ita sacramenta fidei fides est, Nihil est autem aliud ud credere, quam fidem habere, ac per hoc respondetur fidem habere propter fidei sacramenta. Et conuertere se ad Deum propter conuersionis sacramentum. Quia & ipsa responsio pertinet ad celebrationem sacramenti. Sicut de ipso baptismo Apostolus dicit. Consepulti (inquit) sumus Christo per baptismum in mortem, Non ait sepulturam significauimus, sed prorsus ait, consepulti sumus. Sacramentum ergo tantæ rei non nisi eiusdem rei uocabulo nuncupauit._