[62] Utrumque imperium, et Mahometicum et pontificium ortum est, ex dissidiis de doctrina--Cum in oriente dilaceratæ essent ecclesiæ--et hæc varietas in multorum animis dubitationes et odium religionis christianæ accenderet, et disciplina laxata esset, &c. Melancth. Ep. Dedic. Chron. Carionis. [63] Ecclesia vera discreta est à cœtu Cain, qui secesserat a patre, et habuit suos ritus, et suam sectam. Ita statim initio veræ doctrinæ vocem et veram ecclesiam pars humani generis deseruit. Carion Chronic. lib. 1. p. 16. [64] When the Arian bishops had made Hunnerychus believe that the orthodox turned the appointed disputation into popular clamour, and were against the king, he forbad them to meet, or to baptize, or ordain, and turned all the same laws against them which had been made against the Arians. Victor. Utic. p. 447, 448. [65] Quiescerem nisi tantos talesque montes malitiæ episcoporum, vel cæterorum sacerdotum aut clericorum, in nostro quoque ordine erigi adversus Deum vidissem. Gildas de Ex cid. Britan. Hæc monent quales sint etiam potentissimi, nobilissimi et optimi quique qui sine fide sunt, et sine agnitione filii Dei, atque hinc sine omni bono, sine ulla affectione pia, &c. Et quod etiam qui ex illis optimus esse videtur, tamen sine fide omni tempore possit esse et fieri, quod Cain fratri suo, modo non desit occasio: Neander Chron. p. 325 Lege et quæ habet de Regno Cainico, p. 38, 39. [66] Stoici dicunt cum nemine stultorum esse litigandum: omnesque stultos insanire. Laert. in Zenone. [67] Consuming zeal doth use at last to burn up the owners of it. Whatever they say or do against others in their intemperate violence, they teach others at last to say and do against them, when they have opportunity. How the orthodox taught the Arians to use severity against them, may be seen in Victor. Utic. p. 447-449, in the edict of Hunnerychus: Legem quam dudum Christiani Imperatores nostri contra eos et alios hæreticos pro honorificentia ecclesiæ catholicæ dederunt, adversus nos illi proponere non erubuerunt, v. g. Rex Hun. &c. Triumphalis et majestatis regiæ probatur esse virtutis, mala in autores consilia retorquere: quisquis enim pravitatis aliquid invenerit, sibi imputet quod incurret.--Nullos conventus homousion sacerdotes assumant, nec aliquid mysteriorum, quæ magis polluunt, sibi vendicent. Nullam habeant ordinandi licentiam.--Quod ipsarum legum continentia demonstratur quas induxisse imperatoribus, &c. viz. Ut nulla exceptis superstitionis suæ antistibus ecclesia pateret; nullis liceret aliis aut convictus agere, aut exercere conventus nec ecclesias, aut in urbibus, aut in quibusdam minimis locis. [68] Sed perturbat nos opinionem varietas hominumque dissensio: Et quia non idem contingit in sensibus, hos natura certos putamus: ilia quæ aliis sic, aliis secus, nec iisdem semper uno modo videntur, ficta esse dicimus: quod est longe aliter.--Animis omnes tenduntur insidiæ, &c. Cicero de Legib. li. 1. p. 291. Vid. cæt.