[69] Namsi falsi et solo nomine tumidi, non modo non consulendi, sed vitandi sunt, quibus nihil est importunius, nihil insulsius, &c. Petrarch. Dial. 117. lib. 2. [70] Scientis est posse docere. Proverb. Sub indocto tamen doctus evadere potes, afflatu aliquo divino, ut Cicero loquitur. Augustinus de seipso testatur (cui non omnia credere nefas est) quod et Aristotelicas Categorias, quæ inter difficillima numerantur, et artes liberales, quas singulas à præceptoribus didicisse magnum dicitur) nullo tradente, omnes intellexit. Bernardus item, vir doctrina et sanctitate clarissimus, omnes suas literas (quarum inter cunctos sui temporis abundantissimus fuit) in silvis et in agris didicit, non hominum magisterio, sed meditando et orando, nec ullos unquam alios præceptores habuit, quam quercus et fagos. Petrarch. lib. 2. Dialog. 40. [71] Imperat (Rex) ut nostræ religionis illorum mensa nullum communem haberent, neque cum Catholicis omnino vescerentur. Quæ res non ipsis aliquod præstitit beneficium, sed nobis maximum contulit lucrum: nam sisermo eorum sicut cancer consuevit serpere, quanto magis communis mensa ciborum potuit inquinare, cum dicat Apostolus, cum nefariis nec cibum habere communem. Victor. Utic. p. 418. Magnum virtutis præsidium societas bonorum, socius exemplo excitat, sermone recreat, consilio instruit, orationibus adjuvat, autoritate continet, quæ omnia solitudini desunt. Jos. Acosta, 1. 4. c. 13. Dicunt Stoici amicitiam solos inter bonos, quos sibi innicem studiorum similitudo conciliet, posse consistere. Porro amicitiam ipsam societatem quandam esse dicunt omnium quæ sunt ad vitam necessaria, cum amicis ut nobismet ipsis utamur: atque ob id amicum eligendum, amicorumque multitudinem inter expetenda ponunt: inter malos non posse constare amicitiam. Laert. in Zenone. [72] Non tamen ut corporum, sic animorum morbi, transeunt ad nolentes: Imo vero nobilis animus, vitiorum odio, ad amorem virtutis accenditur. Petrarch. Dialog. de alior. morib. [73] Siquis est hoc robore animi, atque hac indole virtutis ac continentiæ, ut respuat omnes voluptates, omnemque vitæ suæ cursum labore corporis, atque in animi contentione conficiat, quem non quies, non remissio, non æqualium studia, non ludi, non convivia delectant; nihil in vita expetendum putet nisi quod est cum laude et honore conjunctum; hunc mea sententia divinis quibusdam bonis instructum atque ornatum puto. Cic. pro Cæl. [74] For sound principles in these points, read Mr. Gibbon's Sermon of Justification, in the Morning Exercises at St. Giles'; and Mr. Truman's two books before named, and Le Blank's Theses in Latin, with the Thes. Salmuriens. &c.