[471] “Capitula Evangelii.” [472] II, 11. [473] II, 12. [474] II, 14-17. [475] II, 14. Quis nescit somniorum varias esse significationes, quas et usus approbat et maiorum confirmat auctoritas. [476] II, 15. Somnium ... gerit imagines, in quibus coniectorum praecipue disciplina versatur, et nunc suum cuiusque est, nunc alienum, modo commune, interdum publice aut generale est. Ut enim ait Nestor, de statu publico regis credatur somnio. [477] II, 17. Sed dum has coniectorum traditiones ex(s)equimur, vereor ne merito non tam coniectoriam ex(s)equi, quae aut nulla aut inania ars est, quam dormitare videamur ... Verum quisquis credulitatem suam significationibus alligat somniorum, planum est quia tam a sinceritate fidei quam a tramite rationis exorbitat. [478] _Polycrat._ II, 17. Gratian appears to refer to the same book on oneiromancy in his _Decretum_, Secunda pars, Causa XXVI, Quaest. vii, cap. 16, “somnialia scripta et falso in Danielis nomine intitulata.” [479] II, 17 (Webb I, 100). Quis huius facti explicet rationem nisi quod boni spiritus vel maligni exigentibus hominum meritis eos erudiunt vel illudunt?... Quod si materiam vitiis afferat, libidinem forte accendens aut avaritiam aut dominandi ingerens appetitum aut quidquid huiusmodi est ad subversionem animae, procul dubio aut caro aut spiritus malignus immittit. [480] II, 17 (Migne, col. 436), Webb I, 100-1. [481] John is perhaps influenced by a similar passage in the Canon, _Ut episcopi_ (Burchard, _Decreta_, X, 1). [482] II, 18. Possit utinam tam facile mathematicorum error a praestantioribus animis amoveri quam leviter in conspectu verae fidei et sanae conscientiae istarum illusionum demonia conquiescunt. Verumtamen eo periculosius errant quo in soliditate naturae et vigore rationis suum fundare videntur errorem. [483] II, 19. [484] II, 19 (Migne, col. 442). Webb, I, 112. ... stellarum nutu recipiet spiritum vitae et consulentibus occultae veritatis manifestabit arcana. [485] II, 19. [486] II, 20. [487] Cap. 24, nec mea, inquit astrorum secretarius, interest an aliter esse possit, dum id de quo agitur ita futurum esse non dubitem. [488] John’s argument against astrology extends from the 18th to the 26th chapter of the second book of the _Polycraticus_. [489] II, 27. [490] _Epistola_ 297 (Migne, cols. 345-46). [491] II, 27; Webb, I, 155-56. [492] II, 28. [493] II, 29 (Migne, col. 475). Licet tamen ut de futuris aliquis consulatur, ita quidem si aut spiritu polleat prophetiae, aut ex naturalibus signis quid in corporibus animalium eveniat physica docente cognovit, aut si qualitatem temporis imminentis experimentorum indiciis colligit. Dum tamen his posterioribus nequaquam quis ita aurem accommodet ut fidei aut religioni praejudicet.... At physici, dum naturae nimium auctoritatis attribuunt, in auctorem naturae adversando fidei plerumque impingunt. [494] Webb, I, xxxiii and xxxv. [495] V, 15 (Webb, I, 345). CHAPTER XLII