Albæ Juliæ Inscriptio. PRIEPO PANTHEO. Gruter. v. 1. p. XCV. n. 1. [509] Agathias. l. 4. p. 133. [510] See Theophilus ad Autolycum. l. 2. p. 357. [511] See Philo Biblius apud Euseb. P. E. l. 1. c. 10. p. 32. He mentions applying to a great number of authors, in Phenicia. [512] Πολλην εξερευνησαμενος ὑλην, ουχι την παρ' Ἑλλησι. Philo apud Euseb. P. Evang. l. 1. c. ix. p. 32. [513] Clemens Alexandrinus Strom. l. 1. p. 356. [514] Eusebij Præp. Evang. l. 10. c. 4. p. 471. Του ωφελησε Πυθαγοραν τα Αδυτα, και Ἡρακλεους στηλαι. Theophilus ad Autol. l. 3. p. 381. [515] Plato in Timæo. Clemens. Strom. l. 1. p. 426. Ω Σολων, Σολων, Ἑλληνες αει παιδες--κτλ. [516] Theophilus ad Autolycum. l. 3. p. 390. [517] See Eusebius. Præp. Evan. l. 10. c. 4. p. 469. and c. 5. p. 473. also Clemens Alexand. Strom. l. 1. p. 361. Diodorus Siculus. l. 1. p. 62, 63. and p. 86, 87. [518] Καθολου δε φασι τους Ἑλληνας εξιδιαζεσθαι τους επιφανεστατους Αιγυπτιων Ἡρωας τε, και Θεους. l. 1. p. 20. See here a long account of the mythology of Egypt being transported to Greece; and there adopted by the Helladians as their own, and strangely sophisticated. [519] Ἑκαταιος μεν ουν ὁ Μιλησιος περι της Πελοποννησου φησιν, ὁτι προ των Ἑλληνων ῳκησαν αυτην Βαρβαροι· σχεδον δε τι και ἡ συμπασα Ἑλλας κατοικια Βαρβαρων ὑπηρξε το παλαιον. Strabo. l. 7. p. 321. [520] Οδε μεταξυ χρονος παραλελειπται, εν ᾡ μηδεν εξαιρετον Ἑλλησιν ἱστορηται. Theopompus in Tricareno. [521] How uncertain they were in their notions may be seen from what follows: Alii Cadmum, alii Danaum, quidam Cecropem Atheniensem, vel Linum Thebanum, et temporibus Trojanis Palamedem Argivum, memorant sedecim literarum formas, mox alios, et præcipue Simonidem cæteras invenisse. Lilius Gyraldus de Poetis. Dialog. 1. p. 13. Edit. Lugd. Bat. 1696. Τοτε ὁ Παλαμηδης ἑυρε τα ις γραμματα του αλφαβητου, α, β, γ, δ, ε, ι, κ, λ, μ, ν, ο, π, ρ, ς, τ, υ· προσεθηκε δε Καδμος ὁ Μιλησιος ἑτερα γραμματα τρια, θ, φ, χ--προς ταυτα Σιμωνιδης ὁ Κειος προσεθηκε δυο, η και ω. Επιχαρμος δε ὁ Συρακουσιος τρια, ζ, ξ, ψ· ὁυτως επληρωθησαν τα κδ στοιχεια. Eusebii Chron. p. 33. l. 13. [522] Ου γαρ μονον παρα τοις αλλοις Ελλησιν ημεληθε τα περι της αναγραφηι, αλλ' ουδε παρα τοις Αθηναιοις, ὁυς αυτοχθονας ειναι λεγουσι, και παιδειας επιμελεις, ουδεν τοιουτον ἑυρισκεται γενομενον. Josephus contra Apion. l. 1. p. 439. Their historians were but little before the war with the Persians: doctrina vero _temporum_ adhuc longe recentior--hinc tenebræ superioribus sæculis, hinc fabulæ. Marsham. Chron. Canon. p. 14. [523] The Arundel Marbles are a work of this sort, and contain an account of 1318 years. They begin from Cecrops, and come down to the 160th Olympiad. So that this work was undertaken very late, after the Archonship of Diognetus. [524] See Diodorus above. p. 19, 20.