201 IV. xxxiii. 4. Πῶς δύνανται σωθῆναι, εἰ μὴ ὁ Θεὸς ἦν ὁ τὴν σωτηρίαν αὐτῶν ἐπὶ γῆς ἐργασάμενος; ἢ πῶς ἄνθρωπος χωρήσει εἰς Θεὸν, εἰ μὴ ὁ Θεὸς ἐχωρήθη εἰς ἄνθρωπον? 202 II. xxv. 3. Non enim infectus es, O homo, neque semper coëxsistebas Deo, sicut proprium ejus Verbum.——xxx. 9. Semper autem coëxsistens Filius Patri, olim et ab initio semper revelat Patrem, et angelis et archangelis et potestatibus et virtutibus, et omnibus quibus vult revelare Deus.——III. xviii. 1. Ostenso manifeste, quod in principio Verbum exsistens apud Deum, per quem omnia facta sunt, qui et semper aderat generi humano, hunc in novissimis temporibus secundum præfinitum tempus a Patre, unitum suo plasmati, passibilem hominem factum; exclusa est omnis contradictio dicentium: “Si ergo tunc natus est, non erat ergo ante Christus.” Ostendimus enim, quia non tunc cœpit Filius Dei, exsistens semper apud Patrem. 203 Frag. xxxvii. Χριστὸς, ὁ πρὸ αἰώνων κληθεὶς Θεοῦ Υἱός. 204 II. xxviii. 6. Si quis itaque nobis dixerit “Quomodo ergo Filius prolatus a Patre est?” dicimus ei, quia prolationem istam sive generationem sive nuncupationem sive adapertionem, aut quolibet quis nomine vocaverit generationem ejus, inerrabilem exsistentem nemo novit. 205 II. ii. 4. Nullius indigens omnium Deus Verbo condidit omnia et fecit; neque angelis indigens adjutoribus ad ea quæ fiunt ... omnia autem quæ facta sunt infatigabili Verbo fecit.——III. xi. 8. Ὁ τῶν ἁπάντων τεχνίτης Λόγος, ὁ καθημένος ἐπὶ τῶν χερουβίμ καὶ συνέχων τὰ πάντα. 206 III. vi. 1. p. 91, note 8. 207 IV. xx. 9. Et Verbum quidem loquebatur Moysi, apparens in conspectu. 208 III. xvi. 6. Hujus Verbum unigenitus, qui semper humano generi adest, unitus et consparsus suo plasmati secundum placitum Patris et caro factus, ipse est Jesus Christus Dominus noster; qui passus est pro nobis, et surrexit propter nos, et rursus venturus in gloria Patris ad resuscitandum universam carnem, et ad ostensionem salutis, et regulam justi judicii ostendere omnibus, qui sub ipso facti sunt.——IV. xxxiii. 11. Οἱ τὸν ἐκ τῆς παρθένου Ἐμμανουὴλ κηρύττοντες, τὴν ἕνωσιν τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ πλάσμα αὐτοῦ ἐδήλουν. 209 IV. xxxiii. 11. supra.—III. xxi. 4. Diligenter igitur significavit Spiritus Sanctus, per ea quæ dicta sunt (Isai. vii. 10, &c.) generationem ejus quæ est ex Virgine, et substantiam, quoniam Deus: Emmanuel enim nomen hoc significat. 210 IV. xxxviii. 2. Συνενηπίαζεν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, τέλειος ὢν, τῷ ἀνθρώπῳ, οὐ δι᾽ ἑαυτὸν, ἀλλὰ διὰ τὸ τοῦ ἀνθρώπου νήπιον. 211 III. x. 2. Christus Jesus Dominus noster, Filius Dei altissimi, qui per legem et prophetas promisit salutarem suum facturum se omni carni visibilem, ut fieret Filius hominis, ad hoc ut et homo fieret filius Dei.——xvi. 6. supra.