263 III. xxiii. 3. Non homini principaliter præparatus est æternus ignis, sed ei qui seduxit et offendere fecit hominem, et, inquam, qui princeps apostasiæ est, et his angelis qui apostatæ factæ sunt cum eo: quem quidem juste percipient etiam hi, qui, similiter ut illi, sine pœnitentia et sine regressu in malitiæ perseverant operibus. 264 II. xxviii. 7. Quoniam præsciit Deus hoc futurum ... ignem æternum his qui transgressuri sunt præparavit ab initio.—V. xxvi. 2. Omnes qui falso dicuntur esse Gnostici organa Satanæ ab omnibus Deum colentibus cognoscantur esse, per quos Satanas nunc, et non ante, visus est maledicere Deo, qui ignem æternum præparavit omni apostasiæ. Nam ipse per semetipsum nude non audet blasphemare suum Dominum; quemadmodum et initio per serpentem seduxit hominem, quasi latens Deum. Καλῶς ὁ Ἰουστίνος ἔφη, ὅτι πρὸ μὲν τῆς τοῦ Κυρίου παρουσίας οὐδέποτε ἐτόλμησεν ὁ Σατανᾶς βλασφημῆσαι τὸν Θεὸν, ἅτε μηδέπω εἰδὼς αὑτοῦ τὴν κατάκρισιν· quoniam et in parabolis, et allegoriis, a Prophetis de eo sic dictum est. Post autem adventum Domini ex sermonibus Christi et Apostolorum ejus discens manifeste, quoniam ignis æternus ei præparatus est ex sua voluntate abscedenti a Deo, et omnibus qui sine pœnitentia perseverant in apostasia; per hujusmodi homines blasphemat eum Deum, qui judicium importat, quasi jam condemnatus, et peccatum suæ apostasiæ Conditori suo imputat, et non suæ voluntati et sententiæ: quemadmodum et qui supergrediuntur leges, et pœnas dant, queruntur de legislatoribus, sed non de semetipsis. Sic autem et hi diabolico spiritu pleni, innumeras accusationes inferunt Factori nostro, qui et Spiritum vitæ nobis donaverit, et legem omnibus aptam posuerit; et nolunt justum esse judicium Dei. 265 V. xxvi. 2. 266 IV. xxxvi. 4. Et temporibus Noë diluvium inducens, uti extingueret pessimum genus eorum, qui tunc erant homines, qui jam fructificare Deo non poterant, cum angeli transgressores commixti fuissent eis.——xvi. 2. Sed et Enoch sine circumcisione placens Deo, cum esset homo, legatione ad angelos fungebatur, et conservatur usque nunc testis justi judicii Dei: quoniam angeli quidem transgressi deciderunt in terram in judicium, homo autem placens translatus est in salutem. The nature of the intercourse or commixture is not indeed stated by Irenæus; but, as Feuardent and Grabe have pointed out in commenting on these passages, he is evidently alluding to the tradition spoken of more fully by Josephus, Justin Martyr, Athenagoras, and Clement of Alexandria, whose words I subjoin.