288 IV. xii. 5. Quoniam autem Lex prædocuit hominem sequi oportere Christum, ipse facit manifestum, ei qui interrogavit eum, quid faciens vitam æternam hæreditaret, sic respondens: “Si vis in vitam introire, custodi præcepta.” Illo autem interrogante, “Quæ?” rursus Dominus: “Non mœchaberis, non occides, non furaberis, non falsum testimonium reddes, honora patrem et matrem, et diliges proximum tanquam teipsum;” velut gradus proponens præcepta Legis introitus in vitam, volentibus sequi eum: quæ uni tum dicens, omnibus dicebat. 289 IV. xii. 4. Non ergo eam Legem, quæ est per Moysem data, incusabat, quam adhuc salvis Hierosolymis suadebat fieri. 290 IV. xiii. 2. Etenim Lex, quippe servis posita, per ea quæ foris erant corporalia, animam erudiebat, velut per vinculum attrahens eam ad obedientiam præceptorum, uti disceret homo servire Deo: Verbum autem liberans animam, et per ipsam corpus voluntarie emundari docuit. Quo facto, necesse fuit auferri quidem vincula servitutis, quibus jam homo assueverat, et sine vinculis sequi Deum; superextendi vero decreta libertatis, et augeri subjectionem quæ est ad regem, ut non retrorsus quis revertens, indignus appareat ei qui se liberavit: eam vero pietatem et obedientiam, quæ est erga patremfamilias, esse quidem eandem et servis et liberis; majorem autem fiduciam habere liberos, quoniam sit major et gloriosior operatio libertatis, quam ea quæ est in servitute obsequentia.—3. Hæc autem, quemadmodum prædiximus, non dissolventis erant Legem, sed adimplentis, et extendentis in nobis: tamquam si aliquis dicat, majorem libertatis operationem, et pleniorem erga Liberatorem nostrum infixam nobis subjectionem et affectionem. Non enim propter hoc liberavit nos, ut ab eo abscedamus; nec enim potest quisquam extra dominica constitutus bona, sibimetipsi acquirere salutis alimenta: sed ut plus gratiam ejus adepti, plus eum diligamus. Quanto autem plus eum dilexerimus, hoc majorem ab eo gloriam accipiemus, cum simus semper in conspectu Patris. 291 IV. xiii. 2. 292 IV. xxxviii. 3. Ἀφθαρσία δὲ ἐγγὺς εἶναι ποιεῖ Θεοῦ. Quoted from Wisdom vi. 19, 20. 293 IV. xxi. 2. Deus——qui est absconsorum cognitor. Quoted from Daniel xiii. 42. in the Septuagint version. 294 IV. v. 2. Quem et Daniel propheta, cum dixisset ei Cyrus rex Persarum, “Quare non adoras Bel?” annunciavit, dicens, “Quoniam non colo idola manufacta, sed vivum Deum, qui constituit cœlum et terram, et habet omnis carnis dominationem.”