456 Οἱ μὲν γὰρ οἴονται, &c. Similiter Sæc. III. Dionysius Alexandrinus de jejunii Ante‐Paschalis differentia scripsit in Epistola ad Basilidem. Μηδὲ τὰς ἒξ τῶν νηστείων ἡμέρας ἴσως, μηδὲ ὁμοίως πάντες διαμένουσιν· ἀλλ᾽ οἱ μὲν καὶ πάσας ὑπερτιθέασιν, ἄσιτοι διατελοῦντες, οἱ δὲ δύο, οἱ δὲ τρεῖς, οἱ δὲ τέσσαρας, οἱ δὲ οὐδεμίαν. Et Epiphanius in Expositione fidei Catholicæ, libris contra Hæreses subnexa, postquam de jejunio quartæ et sextæ feriæ, et Quadragesimali dixerat, ad jejunium Ante‐Paschale, quod in Canonibus Timothei Alexandrini vocatur, ἡ νηστεία τοῦ πάσχα, progreditur, aitque fideles per hebdomadam Pascha præcedentem solo pane et aqua vesci ad vesperam, et addit: Ἀλλὰ καὶ οἱ σπουδαῖοι διπλᾶς καὶ τριπλᾶς καὶ τετραπλᾶς ὑπερτιθέασι, καὶ ὅλην τὴν ἑβδομάδα τινὲς ἄχρις ἀλεκτρυόνων κλανγῆς τῆς Κυριακῆς ἐπιφωσκούσης. In quibus ὑπέρθεσις et νηστεία distinguuntur: et jejunare quidem dicuntur, qui post abstinentiam totius diei vespere tenui fruuntur cibo; ὑπερτιθέναι vero, qui nec vespera ullam sumunt refectionem, sed omnino abstinent, sive una, sive pluribus diebus, usque ad terminum jejunii, Paschale scilicet mane, quod a galli cantu incipit. 457 _Antiquities_, XXI. i. 25. 458 _Constit. Apost._ V. 18. Τὴν παρασκευὴν καὶ τὸ σάββατον ὀλόκληρον νηστεύσατε, οἷς δύναμις πρόσεστι τοιαύτη, μηδενὸς γευόμενοι μέχρις ἀλεκτοροφωνίας νυκτός· εἰ δὲ τις ἀδυνατεῖ τὰς δύο συνάπτειν ὁμοῦ, φυλασσέσθω κᾂν τὸ σάββατον. 459 Chrysost. _Contra Judæos_, III. § 4. p. 611. Τίνος οὖν ἕνεκεν νηστεύομέν, φησι, τὰς τεσσαράκοντα ταύτας ἡμέρας; Πολλοὶ τὸ παλαιὸν τοῖς μυστηρίοις προσῄεσαν ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε, καὶ μάλιστα κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον, καθ᾽ ὃν ὁ Χριστὸς αὐτὰ παρέδωκε. Συνειδότες οὖν οἱ πατέρες τὴν βλάβην τὴν γινομένην ἐκ τῆς ἠμελημένης προσόδου, συνελθόντες ἐτύπωσαν ἡμέρας τεσσαράκοντα νηστείαις, εὐχῶν, ἀκροάσεως, συνόδων· ἵν᾽ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις καθαρθέντες μετ᾽ ἀκριβείας ἅπαντες καὶ δι᾽ εὐχῶν, καὶ δι᾽ ἐλεημοσύνης, καὶ διὰ νηστείας, καὶ διὰ παννυχίδων, καὶ διὰ δακρύων, καὶ δι᾽ ἐξομολογήσεως, καὶ διὰ τῶν ἄλλων ἁπάντων, οὕτω κατὰ δύναμιν τὴν ἡμετέραν μετὰ καθαροῦ συνειδότος προσίωμεν. 460 Fragm. iii. See p. 45, note 4. 461 III. xv. 2. Hi enim ad multitudinem, propter eos qui sunt ab ecclesia, quos communes ecclesiasticos ipsi dicunt, inferunt sermones per quos capiunt simpliciores.