Hoc egregie confirmatur ex concil. Laod. can. 50, quo dicitur δεῖ πᾶσαν τὴν τεσσαρακοστὴν νηστεύειν ξηροφαγοῦντας. Hic enim per totam quadragesimam, ac proinde nocturnas æque ac diurnas horas, jejunare præcipitur; et tamen aridis vesci permittitur; vel potius per istius modi ξηροφαγίαν, sive aridorum esum, totum hoc quadragesimale jejunium celebrari constituitur. Alterum, quod objicit, est, quod cum Irenæus dixerit, alios uno die, alios biduo, alios vero pluribus diebus jejunare, quid necesse est addere alios 40 dies jejunare, cum in eo quod plures dies dixit, quadraginta satis comprehendantur. Respondeo, quod etiamsi nonnullos plures quam duos dies jejunare dixerat, non tamen superfluum erat, eorum etiam, qui xl dies jejunabant, mentionem facere. Cum enim a minimo jejunio, viz. unius diei, inceperit, quidni in maximum quoque expresse desineret, ut maximus viz. dierum numerus, quem quispiam in jejuniis observabat, æque ac minimus innotesceret? 450 _Of Fasting in Lent_, ch. xvi. p. 143. 451 _Discourse of Lent_, Part I. ch. 3. 452 _Catholick Appeal_, II. 24. p. 304. 453 _Ductor Dubitantium_, III. 4. p. 631. 454 _Antiquities_, XXI. i. 2. 455 Post τεσσαράκοντα interpungunt Christophorsonus, Savilius, Strothius, præeunte Ruffino, nulla codicum auctoritate. Totum locum οἱ δὲ ... αὐτῶν uno tenore sine interpunctura legunt C. F. Virgulam post οἱ δὲ, item post νυκτερινὰς, ponunt Steph. A: eandem post ὥρας ponunt B. D. Nicephorus μʹ pro τεσσαράκοντα legit, quod alterutri interpretationi favere posset:—τε post ἡμερινὰς om. Steph. Stroth. A. E:—αἷς post νυκτερινὰς add. M. Grut. Cast.—ὥρας τε legit c.—BURTON in loco, in the last Oxford edition of Eusebius.——C. and E. are of the tenth century.