Celtic Scotland : $b A history of ancient Alban. Volume 1 (of 3), History and ethnologySkene, W. F. (William Forbes)
History
Celtic Scotland : $b A history of ancient Alban. Volume 1 (of 3), History and ethnology
Skene, W. F. (William Forbes)
Celts -- Scotland; Civilization, Celtic; Scotland -- Antiquities, Celtic; Scotland -- History -- To 1603
‘Consulatu vero Constantii decies, terque Juliani, in Britanniis cum
Scotorum Pictorumque gentium ferarum excursus, rupta quiete condicta,
loca limitibus vicina vastarent, et implicaret formido provincias
præteritarum cladium congerie fessas.’—Am. Mar. B. xx. c. 1. The
sentence which follows—‘Hyemem agens apud Parisios Cæsar distractusque
in solicitudines varias, verebatur ire subsidio transmarinis; ut
retulimus ante fecisse Constantem,’ etc.—implies that there had been a
previous attack in 343, but as this part of Ammianus’s work is lost,
it is impossible to found upon it. The peace said to have been broken
probably followed it.
Footnote 90:
The early legends of Wales show that the seaboard of that district had
been exposed at an early period to the attacks of the Scots. Nennius,
in giving the early settlements of the Scots in Britain, says—‘Filii
autem Liethan obtinuerunt in regione Demetorum’ (that is South Wales),
‘et in aliis regionibus, id est, Guir et Cetgueli, donec expulsi sunt
a Cuneda et a filiis ejus ab omnibus Britannicis regionibus.’ And
again—‘Scotti autem de occidente et Picti de aquilone.’ And
again—‘Mailcunus magnus rex apud Brittones regnabat, id est, in
regione Guenedotæ’ (that is, North Wales), ‘quia atavus illius, id
est, Cunedag cum filiis suis, quorum numerus octo erat, venerat prius
de parte sinistrali, id est, de regione quæ vocatur Manau Guotodin
centum quadraginta sex annis antequam Mailcun regnaret et Scottos cum
ingentissima clade expulerunt ab istis regionibus et nunquam reversi
sunt iterum ad habitandum.’—Nennii _Brit. Hist._
Footnote 91:
Hoc tempore (364) ... Picti Saxonesque et Scoti et Attacotti Britannos
ærumnis vexavere continuis.—Ammian. Mar. xxvi. 4.
Footnote 92:
Illud tamen sufficiet dici, quod eo tempore Picti in duas gentes
divisi, Dicalidonas et Vecturiones, itidemque Attacotti, bellicosa
hominum natio, et Scotti, per diversa vagantes, multa
populabantur.—Ammian. Mar. xxvii. 8, 9.
The ‘Caledonii’ of Dio we know were the most northerly of the two
nations; and the ‘Dicalidonæ’ of Ammianus must have extended along the
coast bounded by the Deucaledonian Sea of Ptolemy.
Footnote 93:
Ille leves Mauros, nec falso nomine Pictos
Edomuit, Scotumque vago mucrone sequutus,
Fregit Hyperboreas remis audacibus undas (vii. 54).
Ille Caledoniis posuit qui castra pruinis ...
... Maduerunt Saxone fuso
Orcades: incaluit Pictorum sanguine Thule:
Scotorum cumulos flevit glacialis Ierne (viii. 26).
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account