At l. 298 we are introduced to a queen, who in l. 303 is said to be the noble goddess Nature. The general idea is taken from Aleyn's _Pleynt of Kynde_ (l. 316), i. e. from the _Planctus Naturae_ of Alanus de Insulis; see note to l. 298 of the poem. I here quote the most essential passage from the Anglo-Latin Satirical Poets, ed. T. Wright, ii. 437. It describes the garment worn by the goddess Nature, on which various birds were represented. The phrase _animalium_ _concilium_ may have suggested the name given by Chaucer to our poem. But see the remark on p. 75, l. 21. 'Haec autem [vestis] nimis subtilizata, subterfugiens oculorum indaginem, ad tantam materiae tenuitatem advenerat, ut ejus aerisque eandem crederes esse naturam, in qua, prout oculis pictura imaginabatur, _animalium_ celebratur _concilium_. Illic _aquila_, primo juvenem, secundo senem, induens, tertio iterum reciprocata priorem, in Adonidem revertebatur a Nestore. Illic _ancipiter_ (_sic_), civitatis praefectus aeriae, violenta tyrannide a subditis redditus exposcebat. Illic _milvus_, venatoris induens personam, venatione furtiva larvam gerebat ancipitris. Illic _falco_ in _ardeam_ bellum excitabat civile, non tamen aequali lance divisum. Non enim illud pugnae debet appellatione censeri, ubi tu pulsas, ego vapulo tantum. Illic _struthio_, vita seculari postposita, vitam solitariam agens, quasi heremita factus, desertarum solitudines incolebat. Illic _olor_, sui funeris praeco, mellitae citherizationis organo vitae prophetabat apocopam. Illic in _pavone_ tantum pulcritudinis compluit Natura thesaurum, ut eam postea crederes mendicasse. Illic _phoenix_, in se mortuus, redivivus in alio, quodam Naturae miraculo, se sua morte a mortuis suscitabat. Illic _avis concordiae_ (_ciconia_) prolem decimando Naturae persolvebat tributum. Illic _passeres_ in atomum pygmeae humilitatis relegati degebant, _grus_ ex opposito in giganteae quantitatis evadebat excessum.