_Apologi Phædrii ex ludicris I. Regnerii Belnensis doct. Medici, Divione, apud Petrum Palliot, 1643 in 12, 126 pages et de plus un index._ Le recueil se divise en deux partis, pars I., pars II. La fable en question est à la page 32, pars I. fab. xxv. XXV. _Pagana et eius mercis emptor._ Pagana mulier, lac in olla fictili, Ova in canistro, rustici mercem penus, Ad civitatem proximam ibat venditum. In eius aditu factus huic quidam obvius Quanti rogavit ista quæ fers vis emi? Et illa tanti. Tantin’? hoc fuerit nimis. Numerare num me vis quod est æquum? vide Hac merce quod sit nunc opus mihi plus dabo Quam præstet illam cede, et hos nummos cape, Ea quam superbe fœde rusticitas agit, Hominem reliquit additis conviciis, Quasi æstimasset vilius mercem optimam. Aversa primos inde vix tulerat gradus, Cum lubricato corruit strato viæ: Lac olla fundit quassa, gallinaceæ Testæ vitellos congerunt cœno suos Caput cruorem mittit impingens petræ Luxata nec fert coxa surgentem solo: Ridetur ejus non malum, sed mens procax, Qua merx et ipsa mercis et pretium perit; Seque illa deflens tot pati infortunia Nulli imputare quam sibi hanc sortem potest Dolor sed omnis sæviter recruduit Curationis danda cum merces fuit. In re minori cum quis et fragili tumet Hunc sortis ingens sternit indignatio. NOTE H. Hulsbach, “Sylva Sermonum,” Basileæ, 1568, p. 28: “In sylva quadam morabatur heremicola jam satis provectæ ætatis, qui quaque die accedebat civitatem, afferens inde mensuram mellis, qua donabatur. Hoc recondebat in vase terreo, quod pependerat supra lectum suum. Uno dierum jacens in lecto, et habens bacalum in manu sua, hæc apud se dicebat: Quotidie mihi datur vasculum mellis, quod dum indies recondo, fiet tandem summa aliqua. Jam valet mensura staterem unum. Corraso autem ita floreno uno aut altero, emam mihi oves, quæ fœnerabunt mihi plures: quibus divenditis coëmam mihi elegantem uxorculam, cum qua transigam vitam meam lætanter: ex ea suscitabo mihi puellam, quam instituam honeste. Si vero mihi noluerit obedire, hoc baculo eam ita comminuam: atque levato baculo confregit suum vasculum, et effusum est mel, quare cassatum est suum propositum, et manendum adhuc in suo statu.” NOTE I.