“Otia te, Rufine, iuvant frustraque iuventae 140 consumis florem patriis inglorius arvis? heu nescis quid fata tibi, quid sidera debent, quid Fortuna parat: toto dominabere mundo, si parere velis! artus ne sperne seniles! namque mihi magicae vires aevique futuri 145 praescius ardor inest; novi quo Thessala cantu eripiat lunare iubar, quid signa sagacis Aegypti valeant, qua gens Chaldaea vocatis imperet arte deis, nec me latuere fluentes arboribus suci funestarumque potestas 150 herbarum, quidquid letali gramine pollens Caucasus et Scythicae vernant in crimina[52] rupes, quas legit Medea ferox et callida Circe. saepius horrendos manes sacrisque litavi nocturnis Hecaten et condita funera traxi 155 carminibus victura meis, multosque canendo, quamvis Parcarum restarent fila, peremi. ire vagas quercus et fulmen stare coegi versaque non prono curvavi flumina lapsu in fontes reditura suos. ne vana locutum 160 me fortasse putes, mutatos cerne penates.” dixerat, et niveae (mirum!) coepere columnae ditari subitoque trabes lucere metallo. Inlecebris capitur nimiumque elatus avaro pascitur aspectu. sic rex ad prima tumebat 165 [52] _gramina_ E: other codd. _gramine_. Birt conjectures _toxica_, Heinsius _carmina_. I take Postgate’s _crimina_. * * * * * Page 37