Exitium iam Roma timens et fessa negatis frugibus ad rapidi limen tendebat Olympi non solito vultu nec qualis iura Britannis dividit aut trepidos summittit fascibus Indos. 20 vox tenuis tardique gradus oculique iacentes interius; fugere genae; ieiuna lacertos exedit macies. umeris vix sustinet aegris squalentem clipeum; laxata casside prodit canitiem plenamque trahit rubiginis hastam. 25 attigit ut tandem caelum genibusque Tonantis procubuit, tales orditur maesta querellas: “Si mea mansuris meruerunt moenia nasci, Iuppiter, auguriis, si stant inmota Sibyllae carmina, Tarpeias si necdum respuis arces: 30 advenio supplex, non ut proculcet Araxen consul ovans nostraeve premant pharetrata secures Susa, nec ut Rubris aquilas figamus harenis. haec nobis, haec ante dabas; nunc pabula tantum Roma precor. miserere tuae, pater optinae, gentis, 35 extremam defende famem. satiavimus iram si qua fuit; lugenda Getis et flenda Suebis hausimus; ipsa meos horreret Parthia casus. quid referam morbive luem tumulosve repletos stragibus et crebras corrupto sidere mortes? 40 aut fluvium per tecta vagum summisque minatum collibus? ingentes vexi summersa carinas remorumque sonos et Pyrrhae saecula sensi. “Ei mihi, quo Latiae vires urbisque potestas * * * * * Page 101