naturam cumulante manu, spoliisque micantes 50 innumeros arcus. acies stupet igne metalli et circumfuso trepidans obtunditur auro. Agnoscisne tuos, princeps venerande, penates? haec sunt, quae primis olim miratus in annis patre pio monstrante puer. nil optimus ille 55 divorum toto meruit felicius aevo, quam quod Romuleis victor sub moenibus egit te consorte dies, cum se melioribus addens exemplis civem gereret terrore remoto, alternos cum plebe iocos dilectaque passus 60 iurgia patriciasque domos privataque passim visere deposito dignatus limina fastu. publicus hinc ardescit amor, cum moribus aequis inclinat populo regale modestia culmen. teque rudem vitae, quamvis diademate necdum 65 cingebare comas, socium sumebat honorum purpureo fotum gremio, parvumque triumphis imbuit et magnis docuit praeludere fatis. et linguis variae gentes missique rogatum foedera Persarum proceres cum patre sedentem 70 hac quondam videre domo positoque tiaram summisere genu. tecum praelarga vocavit ditandas ad dona tribus; fulgentia tecum collecti trabeatus adit delubra senatus Romano puerum gaudens offerre favori, 75 ut novus imperio iam tunc adsuesceret heres. * * * * * Page 79 hand of man has added to the work of nature, the countless triumphal arches glittering with spoils. The eyes are dazed by the blaze of metal and blink outwearied by the surrounding gold.