egressæ matres venientibus se sponte offerunt, & simulata debilitate vel pedum vel alarum, (5b) quasi statim capi possint, egressus fingunt tardiores. Hoc mendacio sollicitant obvios, & eludunt, quoad profecti longius, à nidis avocentur; caventque diligenter revertendo, ne indicium loci conversatio frequens faciat. [Anaticularum providentia.] Nec anaticularum studium segnius ad cavendum. Cum enim visas se persentiscunt, sub cespitem confugiunt aut carectum, quorum obtectu tam callidè proteguntur, ut lateant etiam deprehensæ, nisi fraudem canis odore detegat. [Canis piscator.] Canem piscatorem (de quo scribit Hector Boethus) qui inter saxa pisces odore perquirit, nullum planè novi inter nostros, neque ex relatione aliquando audivi, etsi in ea re perscrutanda perdiscendaque diligentior fuerim inter piscatores & venatores: [Lutra.] nisi Lutram piscem dicas, ut à multis creditur: [Pupinus.] quo modo & Pupinus avis piscis esse dicitur & habetur. Sed qui perquirit piscem (si quis perquirat) venationisne causa, an famis faciat, more cæterorum canum, qui per inediam cadaverum morticinam carnem appetere solent, tum demum ad te scribam, cum de ea re certior fiam. Interim id scio, Ælianum & Aetium Lutram κύνα ποτάμιον solere appellare. Intelligo etiam Lutram hoc habere cum cane commune, quòd per inopiam piscium excursiones in terram faciat, atque agnos laniet, rursusque ad aquam satur redeat. Sed inter nostros canes is non est. [Phoca.] Phoca etiam inter scopulos atque saxa prædatur piscem, sed in numero canum nostratium habitus non est, etsi canis marinus à nostris (6) appelletur. [Ex generosis delicatis, Melitæus seu fotor.] Est & aliud genus canum generosorum apud nos, sed extra horum ordinem, quos Melitæos Callimachus vocat, à Melita insula in freto Siculo (quæ hodie usu derivante Malta vulgo dicitur, & christiano milite nobilis existit) unde ortum id genus habuit maximè: atque à Melita Siculi Pachyni, ut author Strabo est. Perexiguum id est planè, & fœminarum lusibus ac deliciis tantum expetitum, quibus, quo minus est, eo gratius est, ut sinu gestent in cubiculis, & manu in pilentis, genus sanè ad omnia inutile, nisi quòd stomachi dolorem sedat, applicatum sæpius, aut in sinu ægri gestatum frequentius, caloris moderatione. Quin & transire quoque morbos ægritudine eorum intelligitur, plerumque & morte: quasi malo in eos transeunte caloris similitudine.