[3] _Vide_ biographical notice at the end of this volume. ISIDORE LISEUX. _August 1875._ DEMONIALITY OR INCUBI AND SUCCUBI [Illustration: Decoration] DÆMONIALITAS =Vocabulum Dæmonialitatis= primo inventum reperio a Jo. Caramuele in sua Theologia fundamentali, nec ante illum inveni Auctorem, qui de hoc crimine tanquam distincto a =Bestialitate= locutus sit. Omnes enim Theologi Morales, secuti D. Thomam, 2.2., q. 154. in corp., sub specie Bestialitatis recensent omnem concubitum cum re non ejusdem speciei, ut ibi loquitur D. Thomas; et proinde Cajetanus, in Commentario illius quæstionis et articuli, 2.2., q. 154., ad 3. dub., coitum cum Dæmone ponit in specie Bestialitatis; et Cajetanum sequitur Silvester, vº =Luxuria=, Bonacina, =de Matrim.=, q. 4., et alii. The first author who, to my knowledge, invented the word _Demoniality_ is John Caramuel, in his _Fundamental Theology_, and before him I find no one who distinguished that crime from _Bestiality_. Indeed, all Theological Moralists, following in the train of S. Thomas (2, 2, question 154), include, under the specific title of _Bestiality_, “_every kind of carnal intercourse with any thing whatever of a different species_”: such are the very words used by S. Thomas. Cajetanus, for instance, in his commentary on that question, classes intercourse with the Demon under the description of Bestiality; so does Sylvester, _de Luxuria_, Bonacina, _de Matrimonio_, question 4, and others. 2. Sed revera D. Thomas in illo loco considerationem non habuit ad coitum cum Dæmone: ut enim infra probabimus, hic coitus non potest in specie specialissima =Bestialitatis= comprehendi; et ut veritati cohæreat sententia S. Doctoris, dicendum est, quod in citato loco, quando ait, quod peccatum contra naturam, =alio modo si fiat per concubitum ad rem non ejusdem speciei=, =vocatur Bestialitas=: sub nomine =rei non ejusdem speciei= intellexerit animal vivens, non ejusdem speciei cum homine: non enim usurpare potuit ibi nomen =rei= pro =re=, puta, ente communi ad animatum et inanimatum: si enim quis coiret cum cadavere humano, concubitum haberet ad rem non ejusdem speciei cum homine (maxime apud Thomistas, qui formam corporeitatis humanæ negant in cadavere), quod etiam esset si cadaveri bestiali copularetur; et tamen talis coitus non esset bestialitas, sed mollities. Voluit igitur ibi D. Thomas præcise intelligere concubitum cum re vivente non ejusdem speciei cum homine, hoc est cum bruto, nullo autem modo comprehendere voluit coitum cum Dæmone.