Dona Deum templis nato victore ferebat; Cum videt extinctos fratres Althæa referri. Quæ plangore dato, mœstis ululatibus urbem Implet; et auratis mutavit vestibus atras. At simul est auctor necis editus; excidit omnis Luctus: et a lacrymis in pœnæ versus amorem est. Stipes erat, quem, cum partus enixa jaceret Thestias, in flammam triplices posuêre sorores; Staminaque impresso fatalia pollice nentes, Tempora, dixerunt, eadem lignoque, tibique, O modo nate, damus. Quo postquam carmine dicto Excessere deæ; flagrantem mater ab igne Erripuit torrem: sparsitque liquentibus undis. Ille diu fuerat penetralibus abditus imis; Servatusque, tuos, juvenis, servaverat annos. Protulit hunc genitrix, tædasque in fragmina poni Imperat; et positis inimicos admovet ignes. Tum conata quater flammis imponere ramum Cœpta quater tenuit. Pugnat materque, sororque, Et diversa trahunt unum duo nomina pectus. Sæpe metu sceleris pallebant ora futuri: Sæpe suum fervens oculis dabat ira ruborem, Et modo nescio quid similis crudele minanti Vultus erat; modo quem misereri credere posses: Cumque ferus lacrymas animi siccaverat ardor; Inveniebantur lacrymæ tamen. Utque carina, Quam ventus, ventoque contrarius æstus, Vim geminam sentit, paretque incerta duobus: Thestias haud aliter dubiis affectibus errat, Inque vices ponit, positamque resuscitat iram. Incipit esse tamem melior germana parente; Et, consanguineas ut sanguine leniat umbras, Impietate pia est. Nam postqnam pestifer ignis Convaluit: Rogus iste cremet mea viscera, dixit. Utque manu dirâ lignum fatale tenebat; Ante sepulchrales infelix adstitit aras. Pœnarumque deæ triplices furialibus, inquit, Eumenides, sacris vultus advertite vestros. Ulciscor, facioque nefas. Mors morte pianda est; In scelus addendum scelus est, in funera funus: Per coacervatos pereat domus impia luctus. An felix Oeneus nato victore fruetur; Thestius orbus erit? melius lugebitis ambo. Vos modo, fraterni manes, animæque recentes, Officium sentite meum; magnoque paratas Accipite inferias, uteri mala pignora nostri. Hei mihi! quo rapior? fratres ignoscite matri. Deficiunt ad cœpta manus. Meruisse fatemur Illum, cur pereat: mortis mihi displicet auctor. Ergo impune feret; vivusque, et victor, et ipso Successu tumidus regnum Calydonis habebit? Vos cinis exiguus, gelidæque jacebitis umbræ? Haud equidem patiar. Pereat sceleratus; et ille Spemque patris, regnique trahat, patriæque ruinam. Mens ubi materna est; ubi sunt pia jura parentum? Et, quos sustinui, bis mensûm quinque labores? O utinam primis arsisses ignibus infans; Idque ego passa forem! vixisti munere nostro: Nunc merito moriere tuo. Cape præmia facti; Bisque datam, primum partu, mox stipite rapto, Redde animam; vel me fraternis adde sepulchris.