Jurgia oriuntur ex eo quod impotentia cum sterilitate saepius confunditur. Juris consulti civiles infrequenter hoc modo offendunt, medici autem et moralistae crebro in errore isto versantur. Juris consulti Americani et medici de impotentia doctrinam accipiunt librorum praesertim _On Domestic Relations_, auctore Irving Browne (Boston. 1890), _A System of Legal Medicine_, auctore Allen MacLean Hamilton (Neo-Eboraci, 1897), et _A Manual of Medical Jurisprudence_, auctore A. S. Taylor (Neo-Eboraci, 1897). Irving Browne (op. cit.) ait: "Ubi Impotentia adsit nullum habetur matrimonium validum. Impotentia autem incapacitatem prae se fert physiciam, non meram frigitatem, declinationem seu repugnantiam, neque etiam recusationem absolutam coitus sexualis. Neque sterilitas nec malformatio quae copulam non impediant, neque infirmatio quaecumque sanabilis incapacitatem gignunt. Impotentiam tempore ineundi matrimonii exstitisse necesse est." Eadem est doctrina Schouleri et Baldwinii. White et Martin, medici, (_Genito-Urinary and Venereal Diseases_. Philadelphiae. 1897.) impotentiam ita definiunt: "Inabilitas actus sexualis perficiendi. Non necessario cum sterilitate consociatur, neque necesse est quod sterilis impotens sit." Et ita alii omnes. Significatio vocis Impotentiae sub lege canonica deducitur, (1), ex dijudicationibus Pontificum Romanorum, aut (2), ex judiciis Congregationis Sancti Officii, tribunalis ad sententias hujus generis pronuntiandas instituti, aut, (3), ex legis interpretatione a moralistis scientia praeditis. Sixtus V, Pontifex Romanus, (Const. _Cum frequenter_, anno 1587) decrevit eunuchos impotentes esse sensu legis canonicae de Impotentia, nullum autem judicium papale totam questionem conficit. Congregatio etiam Sancti Officii in perpaucis casibus particularibus dijudicavit sed legem nullomodo distincte definiebat. Norma igitur a nobis sequenda ex interpretatione moralistarum est depromenda. {328} Lex non est decretum mere disciplinare: e natura ipsa contractus matrimonialis desumitur. Ballerini (_Theol. Mor._, vol. 6, p. 658) scribit matrimonium consistere "in mutua traditione potestatis ad copulam conjugalem." S. Thomas (_Supplem. Sum, Theol._, q. 58, a. 3) ait: "In matrimonio est contractus quidam, quo unus alteri obligatur ad debitum carnale solvendum: unde sicut in aliis contractibus non est conveniens obligatio si aliquis se obliget ad hoc quod non potest dare vel facere, ita non est conveniens matrimonii contractus, si fiat ab aliquo qui debitum carnale solvere non possit; et hoc impedimentum vocatur _impotentia coeundi._"