"Yr oedd y pen gwas a mab y ty yn gyfeillion mynwesol iawn, fel dau frawd, ie, fel gyfeilliaid. Gan fod y mab a'r gwas y fath gyfeillion, byddai gwraig y ty bob amser yn darpar dillad i'r gwas yr un peth yn hollol ag i'r mab. Cwympodd y ddau gyfaill mewn serch a dwy ddynes ieuainc, brydferth, ac uchel eu parch yn yr ardal, a mawr oedd y boddineb yn Llech y Derwydd; ac yn fuan ymunodd y ddau bar mewn glan briodas, a mawr fu y rhialtwch ar yr amser. Cafodd y gwas le cyfleus i fyw ar dir Llech y Derwydd. Yn mhen tua haner blwyddyn ar ol priodi o'r mab, aeth ei gyfaill ac yntau allan i hela; enciliodd y deiliad i ryw gilfach lawn o anialwch, i edrych am helwriaeth; a dychwelodd yn y man at ei gyfaill, ond erbyn dyfod yno, nid oedd modd gweled y mab yn un man. Parhaodd i edrych o gwmpas am dro gan waeddi a chwibanu, ond dim un arwydd am ei gyfaill. Yn mhen tro aeth adref i Llech y Derwydd, gan ddysgwyl ei weled yno; ond ni wyddai neb ddim am dano. Mawr oedd y gofid yn y teulu drwy y nos; ac erbyn dranoeth yr oedd eu pryder yn llawer mwy. Aethpwyd i weled y fan lle y gwelodd ei gyfaill ef olaf. Wylai ei fam a'i wraig am y gwaethaf. Yr oedd y tad dipyn yn well na'i wraig a'i fam, ond edrychai yntau fel yn haner gwallgof. Edrychwyd ar y fan olaf y gwelodd y deiliad ef, ac er eu mawr syndod a'u gofid, canfyddasent gylch y Tylwyth Teg gerllaw y fan, a chofiodd y deiliad yn y man iddo glywed swn peroriaeth hudoliaethus iawn rywle ar y pryd. Penderfynwyd ar unwaith iddo fod mor anffodus a myned i gylch y Tylwyth, a chael ei gludo ymaith na wyddid i ba le. "Aeth wythnosau a misoedd gofidus heibio, a ganwyd mab i fab Llech y Derwydd; ond nid oedd y tad ieuanc yno i gael gweled ei blentyn, ac yr oedd hyny yn ofidus iawn gan yr hen bobl. Beth bynag, daeth y dyn bach i fyny yr un ddelw a'i dad, fel pe buasai wedi ei arlunio; a mawr ydoedd yng ngolwg ei daid a'i nain. Efe oedd pobpeth yno. Tyfodd i oedran gwr, a phriododd a merch landeg yn y gymydogaeth; ond nid oedd gair da i'r tylwyth eu bod yn bobl hawddgar.