[686] "Cum nollet satisfacere, placuit fratribus ibidem Deo servientibus in transgressionis huius vindictam Crucem deponere si forte dives ille compunctus hoc facto vellet rescipiscere. Tradunt autem qui hiis inquirendis diligentiam adhibuerunt eadem depositionis hora Comitem illum ante castrum de Burewelle ad quod expugnandum diligenter operam dabat letale vulnus suscepisse et eo infra xl dies viam universe Carnis ingressum fuisse" (_Harl. MS._, 3776). See also Appendix M. [687] "Verum tantarum tamque immanium persecutionum, tam crudelium quoque, quas in omnes ingerebat, calamitatum justissimus tandem respector Deus dignum malitiæ suæ finem imposuit" (_Gesta_, p. 106). "Quia igitur improbi dixerunt Deum dormitare, excitatus est Deus, et in hoc signo, et in significato" (_Hen. Hunt._, p. 277). [688] "Letiferum sui capitis vulnus deridens nec sic a suo cessavit furore" (_Gervase_, i. 128, 129). [689] "Pœnitens itaque valde et Deo cum magna cordis contritione pro peccatis suis supplicans, quantum taliter moriens poterat, Deo et hominibus satisfecit, licet a præsentibus absolvi non poterat" (_Mon. Ang._, iv. 142). Cf. p. 202, _supra_. [690] "Quum igitur apud Mildehale mortis angustia premeretur, hoc audiens præfatus abbas ad eum citissime convolavit. Quo cum venisset, nec erat in ipso comite vox neque sensus, familiares tamen ipsius, domino suo multum condolentes, eum benigne receperunt et cum literis ipsius comitis eum ad filium suum scilicet Ernaldum de Magna Villa ... statim miserunt ut sine mora cœnobium suum sibi restitueret" (_Chron. Ram._, p. 332). [691] "Gaufridus de Magna Villa regem validissime vexavit et in omnibus gloriosus effulsit. Mense autem Augusti miraculum justitia sua dignum Dei splendor exhibuit" (_Hen. Hunt._, p. 277). [692] "Et sicut, dum viveret, ecclesiam confudit, terram turbavit, sic, ad eum confundendum tota Angliæ conspiravit ecclesia; quia et anathematis gladio percussus et inabsolutus abscessit, et terræ sacrilegum dari non licuit" (_Gesta_, p. 106). [693] "Illo autem, in discrimine mortis, ultimum trahente spiritum, quidam supervenere Templarii qui religionis suæ habitum cruce rubea signatum ei imposuerunt" (_Mon. Ang._, _ut supra_). But the red cross is said not to have been assumed by the order till the time of Pope Eugene (1145). See _Monasticon Ang._, ii. 815, 816. [694] "Ac deinde jam mortuum secum tollentes, et in pomerio suo, veteris scilicet Templi apud London' canali inclusum plumbeo in arbore torva suspenderunt" (_Mon. Ang._, iv. 142). "Corpus vero defuncti comitis in trunco quodam signatum, et propter anathema quo fuerat innodatus Londoniis apud Vetus Templum extra cimiterium in antro quodam projectum est" (_Chron. Ram._, p. 332). This would seem to be the earliest mention of the Old Temple. _Pomerium_ in Low Latin is, of course, an orchard, and not, as Mr. Freeman so strangely imagines (at Nottingham, in Domesday), a town wall.