_ 400 Op. cit._, c. 16, n. 39: “... _quum constet Deum alia danda etiam non orantibus, sicut initium fidei, alia nonnisi orantibus praeparasse, sicut in finem perseverantiam, profecto qui ex se ipso se hanc habere putat, non orat ut habeat_.” _ 401 De Ente Supernaturali_, disp. 94, sect. 2. 402 Suarez, _De Gratia_, XII, 38: “_Infallibilitas non convenit merito de congruo ratione sui, ut ita dicam, sed ratione impetrationis quae propriae soli orationi, ut talis est, respondet. Ratio est, quia haec infallibilitas solum fundatur in promissione divina, quae non invenitur facta operibus iustorum quatenus meritoriis de congruo, sed tantum orationi; quare ut fructus huius meriti certior sit, adiungenda semper est petitio perseverantiae_.” 403 John XVI, 23. 404 Cfr. Suarez, _De Gratia_, XII, 38, n. 14: “... _quia ut oratio habeat perseverantiam debitam, perdurare debet cum illis circumstantiis moralibus, quas a principio habere etiam debuit, ut congrue fieret; unde eo ipso quod novum impedimentum ponitur [peccando] effectui orationis, deficit perseverantia in orando, saltem debito modo._” _ 405 Ibid._, n. 17: “_Igitur perseverantia orationis in tali materia requisita est, ut non semel tantum aut iterum fiat, set ut toto tempore vitae duret, et praesertim ut in occurrentibus occasionibus servandi mandata aut vincendi tentationes cum debita fiducia repetatur._”—For more detailed information we must refer the reader to Palmieri, _De Gratia Divina Actuali_, thes. 36, n. vi sqq. The theological argument for our thesis is convincingly set forth by Gutberlet in Heinrich’s _Dogmatische Theologie_, Vol. VIII, § 404. The _donum perseverantiae_ must not be confounded with the _confirmatio in gratia_; on this point see Schiffini, _De Gratia Divina_, pp. 197 sqq. _ 406 V. supra_, pp. 7 sq. 407 Cfr. St. Thomas, _Summa Theol._, 1a 2ae, qu. 114, art. 1: “_Meritum et merces ad idem referuntur. Id enim merces dicitur quod alicui recompensatur pro retributione operis vel laboris quasi quoddam pretium ipsius. Unde sicut reddere iustum pretium pro re accepta ab aliquo est actus iustitiae, ita etiam recompensare mercedem operis vel laboris est actus iustitiae._” Cfr. Taparelli, _Saggio Teoretico del Diritto Naturale_, diss. 1, c. 6, n. 130, Palermo 1842.