387 Sess. VI, cap. 11: “_Deus namque suâ gratiâ semel iustificatos non deserit, nisi ab eis prius deseratur_.” (Denzinger-Bannwart, n. 804.) 388 Cfr. Wisd. IV, 11: “_Raptus est, ne malitia mutaret intellectum eius_.” 389 Sess. VI, can. 16: “_magnum illud usque in finem perseverantiae donum_.” On St. Augustine’s teaching in regard to the different heads of doctrine defined above, see Chr. Pesch, _Praelectiones Dogmaticae_, Vol. V, 3rd ed., pp. 103 sqq. 390 John XVII, 11: “_Pater sancte, serva eos in nomine tuo_ (τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου), _quos dedisti mihi, ut sint unum, sicut et nos_.” 391 Col. IV, 12: “_Salutat vos Epaphras ... semper sollicitus pro vobis in orationibus, ut stetis perfecti_ (ἵνα στῆτε τέλειοι) _et pleni in omni voluntate Dei_.” 392 Matth. XXVI, 41: “_Vigilate, et orate, ut non intretis in tentationem_.” 393 Phil. I, 6: “... _confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum, perficiet_ (ἐπιτελέσει) _usque in diem Christi Iesu_.” 394 1 Pet. I, 5: “..._qui in virtute Dei custodimini per fidem in salutem, paratam revelari in tempore novissimo_.”—For Old Testament texts in confirmation of this thesis see Schiffini, _De Gratia Divina_, pp. 198 sq. _ 395 De Dono Perseverantiae_. An English translation of this treatise may be found in _The Anti-Pelagian Works of Saint Augustine, Bishop of Hippo_, Translated by Peter Holmes and R. E. Wallis, Vol. III, pp. 171 sqq. (Vol. XV of Dods’ translation of the _Works of St. Augustine_), Edinburg 1876. _ 396 De Dono Perseverantiae_, c. 2, n. 3: “_Cur autem perseverantia ista poscitur a Deo, si non datur a Deo? An et ista irrisoria petitio est, quum id ab eo petitur quod scitur non ipsum dare, sed ipso non dante esse in hominis potestate?... An ab illo perseverantia ista forte non poscitur? Iam hoc qui dicit, non meis disputationibus refellendus, sed sanctorum orationibus onerandus est. An vero quisquam eorum est, qui non sibi poscat a Deo ut perseveret in eo, quum ipsâ oratione quae dominica nuncupatur, quia eam Dominus docuit, quando oratur a sanctis, nihil paene aliud quam perseverantia posci intelligatur_?” _ 397 Op. cit._, c. 7, n. 15: “_Prorsus in hac re non operosas disputationes exspectet Ecclesia, sed attendat quotidianas orationes suas. Orat ut increduli credant: Deus ergo convertit ad fidem. Orat ut credentes perseverent; Deus ergo donat perseverantiam usque in finem_.” _ 398 Op. cit._, c. 23, n. 63: “_Quis enim veraciter gemat desiderans accipere quod orat a Domino, si hoc a seipso se sumere existimet, non ab illo_?” _ 399 Op. cit._, c. 6, n. 10: “_Hoc Dei donum suppliciter emereri potest, sed quum datum fuerit, amitti contumaciter non potest_.”