768 Cfr. _Ad Simplician._, I, qu. 2, n. 13: “_Si vellet [Deus] etiam ipsorum misereri, posset ita vocare, quomodo illis aptum esset, ut et moverentur et intelligerent et sequerentur. Verum est ergo: Multi vocati, pauci electi. Illi enim electi, qui congruenter vocati; illi autem qui non congruebant neque contemperabantur vocationi, non electi, quia non secuti, quamvis vocati. Item verum est: Neque volentis neque currentis, sed miserentis est Dei, quia etiamsi multos vocet, eorum tamen miseretur, quos ita vocat, quomodo iis vocari aptum est ut sequantur. Falsum est autem, si quis dicit: Igitur non miserentis Dei, sed volentis atque currentis est hominis, quia nullius Deus frustra miseretur. Cuius autem miseretur, sic eum vocat quomodo scit ei congruere, ut vocantem non respuat._” 769 Cfr. Suarez, _De Aux._, V, 25: “_Vocatio efficax illa est, quae ... includit congruitatem quandam respectu personae, cui datur, ut sit illi proportionata et accommodata, sicut oportet, ut in tali persona, in tali tempore et occasione infallibiliter effectum habeat, et per hoc habet illa vocatio quod congrua et efficax sit._” 770 1 Kings XVII, 38 sqq.—Cfr. Lessius, _De Praedest. et Reprob._, sect. 5, n. 106: “_Ex quibus patet, gratiam efficacem, si physice spectetur, non semper esse maius beneficium, quum saepenumero ea, quae effectu caret, secundum suam entitatem longe sit praestantior. Si tamen spectetur moraliter, nimirum ut subest praescientiae infallibili effectus, sic semper maius est beneficium, etiam ut praecisa ab actuali effectu et gratia cooperante seu ut prior actuali suo influxu in opus, quum Deus, qui non caeco modo operatur, ex mero suo beneplacito et inscrutabili iudicio seligat pro quibusdam gratias illas quas effectum habituras videt, non solum ut gratiae quaedam sunt, sed etiam formaliter, ut effectum habiturae sunt.... Ex quibus constat, quo sensu distinctio gratiae congruae et non congruae admittenda sit, quam numquam reieci, sed totis animis et sensu et praxi semper sum amplexus._” _ 771 De Grat. et Lib. Arbitr._, ed. Fèvre, t. V, p. 533. _ 772 V. supra_, p. 16. 773 For the proofs of this assertion see Palmieri, _De Gratia Divina Actuali_, thes. 50. 774 Cfr. St. Augustine, _De Civitate Dei_, V, 9, 4: “_Quod [voluntates] facturae sunt, ipsae omnino facturae, quia facturas ille praescivit, cuius praescientia falli non potest._” 775 On Congruism cfr. Chr. Pesch, _Prael. Dogmat._, Vol. V, 3rd ed., pp. 167 sqq.; Heinrich-Gutberlet, _Dogmat. Theologie_, Vol. VIII, § 447. On the various interpretations of the _praedefinitio actuum salutarium_, within as well as without the Jesuit Order, see Tepe, _Instit. Theol._, Vol. III, pp. 93 sqq., Paris 1896, and especially Schiffini, _De Gratia Divina_, pp. 458 sqq.