_ 900 Ep._, l. II, ep. 45: “_Si qui vero sunt qui dicunt, peccata in baptismate superficie tenus dimitti, quid est hac praedicatione infidelius?... Qui dicit peccata in baptismate funditus non dimitti, dicat in mari rubro Aegyptios non veraciter mortuos. Si autem fatetur, Aegyptios veraciter mortuos, fateatur necesse est, peccata in baptismate funditus mori._” Other confirmatory texts _apud_ Alb. a Bulsano, _Instit. Theol. Dogmat. Specialis_, ed. P. Gottfr. a Graun, O. Cap., Vol. II, pp. 226 sq., Innsbruck 1894. 901 Apoc. XXI, 27: “_Non intrabit in coelum aliquod coinquinatum._” _ 902 Privatio_, στέρησις. 903 Cfr. St. Thomas, _De Veritate_, qu. 28, art. 1 sqq.; IDEM, _Summa Theol._, 1a 2ae, qu. 113, art. 2. 904 Cfr. Bellarmine, _De Iustificatione_, II, 1 and 6. _ 905 Apol. Confess. August._, c. 3, art. 6: “_Iustificare veto hoc loco (Rom. VIII, 1) forensi consuetudine significat reum absolvere et pronuntiare iustum, sed propter alienam iustitiam, videl. Christi, quae aliena iustitia nobis communicatur per fidem._” _ 906 Solida Declar._, III, “_De Fide Iustif._,” § 11: “_Vocabulum iustificationis in hoc negotio significat iustum pronuntiare, a peccatis et aeternis peccatorum suppliciis absolvere propter iustitiam Christi, quae a Deo fidei imputatur._” 907 The Lutheran doctrine is fully and lucidly set forth by Dr. Edward Preuss in his work, _Die Rechtfertigung des Sünders vor Gott_ (Berlin 1868), which he retracted at his conversion, in 1872. Cfr. also Newman’s _Lectures on Justification_, Lecture I (8th impression, London 1900). 908 Sess. VI, cap. 7: “_Iustificatio non est sola peccatorum remissio, sed et sanctificatio et renovatio interioris hominis per voluntariam susceptionem gratiae et donorum...._” (Denzinger-Bannwart, n. 799.) 909 Sess. VI, cap. 11: “_Si quis dixerit, homines iustificari vel solâ imputatione iustitiae Christi vel solâ peccatorum remissione, exclusâ gratiâ et caritate, quae in cordibus eorum per Spiritum Sanctum diffundatur atque illis inhaereat, aut etiam gratiam quâ iustificamur esse tantum favorem Dei, anathema sit._” (Denzinger-Bannwart, n. 821.)