A. Postquam is non pro vetere fama solum, sed etiam metu futuri
dedecoris, si sua temeritate contractae cladi superesset, obiectans se
hostium telis cecidit, fusa extemplo est Romana acies.
Complex
Postquam
+ACIES+
Romana
+FUSA EST+
1. extemplo (_time_)
2. Postquam is ... cecidit (_time_)
A1. Postquam is ... cecidit
Subordinate
_adv._ to +FUSA EST+ in A
Postquam
is
non pro vetere ... +OBIECTANS+ telis
cecidit
A2. si sua ... superesset
Subordinate
_adv._ to +OBIECTANS+ in A1
si
(he)
superesset
cladi
sua temeritate contractae
DEMONSTRATION V.
_The Happy Life._
(a) Felix, qui potuit rerum cognoscere causas, I
Atque metus omnes et inexorabile fatum
Subiecit pedibus, strepitumque Acherontis avari! ||
Fortunatus et ille, deos qui novit agrestes, II
Panaque, Silvanumque senem, Nymphasque sorores! || 5
Illum non populi fasces, non purpura regum III
Flexit et infidos agitans discordia fratres,
Aut coniurato descendens Dacus ab Histro,
Non res Romanae, perituraque regna; || neque ille IV
Aut doluit miserans inopem aut invidit habenti. || 10
VERGIL.
_The Happy Life._
(b) +Felix+, (qui potuit rerum cognoscere causas, I
Atque metus omnes et inexorabile fatum
Subiecit pedibus, strepitumque Acherontis avari!)
+Fortunatus+ et +ille+, (deos qui novit agrestes, II
Panaque, Silvanumque senem, Nymphasque sorores!) 5
+Illum+ non populi +fasces+, non +purpura+ regum III
+Flexit+ et infidos agitans +discordia+ fratres,
Aut coniurato descendens +Dacus+ ab Histro,
Non +res Romanae, perituraque regna+; neque ille IV
Aut +doluit+ miserans inopem aut +invidit habenti+. 10
VERGIL.
DEMONSTRATION V.
VERGIL, _Georg._ ii. 490-499.
_Read the Passage carefully._--Notice as you read the many allusions and
key-words in the passage, _e.g._ +Acherontis+, +Pana+, +Silvanum+,
+Nymphas+, +Dacus ab Istro+, +res Romanae+, +rerum causas+, and +populi
fasces+. These, taken in connection with the main predicates +felix+,
+fortunatus+, +non flexit+, +neque doluit+, +aut invidit+, will readily
suggest to you the main thought of the passage:--
_Happy is Nature’s bard who knows and fears not: happy he too who knows
the gods of the country. He is not distressed by ambition, nor wars, nor
pain, nor envy._
+I.+
+Felix, qui potuit rerum cognoscere causas,
Atque metus omnes et inexorabile fatum
Subiecit pedibus, strepitumque Acherontis avari!+
(i.) _Vocabulary._--
+inexorabile+ = _relentless_; lit. _that cannot be moved by entreaty_.
+in+ (_not_) + +ex+ (_easily_) + +orabilis+ (_entreated_).
For +oro+ cf. +ōs+ = _mouth_; +orator+ = _speaker_; +oratio+ = _speech_.
+fatum+ = _fate_, _i.e._ of _death_, as the common lot of all men, the
decree of nature.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account