Flagella nos terrent tua; Non illa spem demunt tamen: Quae ferre nos jubes, Pater, Fiunt medela vulnerum. At impetus libidinum Ferocientes comprime: Haec vera nos vexant mala, Sanare quae solus potes. Quid ergo cessas? ingruunt Intus forisque praelia; Hosti-ne praeda mens erit Christi redempta sanguine? Audis precantes: anxiae Spes blanda jam menti redit: O Christe, tetros mors tua Mortis pavores discutit. Sit Trinitati gloria, Quae sic flagellis quos amat Exercet, ut clementiae Rursum recordetur suae. AD VESPERAS. Lugete, pacis Angeli: Mortalis en ultro Deus, Culpae gerens imaginem, Poenam nocentum sustinet. Amoris O miraculum! O cordis humani stupor! Insons Deus neci datur; Pigebit et sontes pati! Nos sempiternis crux tua, O Christe, flammis eruit: Hie ure vindex, his seca, Parcas in aeternum modo. Caro reclamat; sed Patris Urget voluntas: nos tua Virtute da fortes sequi, Jesu, quod exemplo doces. Livore sanatos tuo, Tuoque lotos sanguine, Peccando ne novam sinas Parare nos tibi crucem. Qui Filium tradit, Patri, Natoque sit laus victimae: Par sit tibi laus, qui sacram Succendis aram, Spiritus. SABBATO. AD OFFICIUM NOCT. Tandem peractis, O Deus, Sexto dierum limite, Ponis modum laboribus, Orbique plaudis condito. At dum perenni septimam Lucem quieti consecras, En te reposcit denuo Alter creatorem labor. Te cuncta nempe praedicant; Te terra, pontus, sidera Cantu celebrant aemulo; Peccator unus dissonat. Tu pectus aufer saxeum; Tu carneum pectus crea: Et caritatis uberes Fructus canent hymnum tibi. Haec te juvant praeconia, Si facta voci consonent: Sic efficaci flectitur Divina majestas prece. Aeterna laus et gloria Uni sit et trino Deo, Qui cuncta nutu condidit, Nutuque servat condita. AD LAUDES. Rerum Creator omnium, Nostros labores adjuva; Ut casta Christi nomine Nos vita dignos arguat. Tu nempe sanctus et potens, Placere das solus tibi: Tu legis auctor das sequi Quod lege praemonstras iter. Cingunt iter pericula, Tu lubricos firma pedes; Et certiore fervidi Pergemus ad metam gradu. O meta felix, pax ubi Et vera nos manet quies; Ubi voluptatis sacro Torrente potabis tuos! Te mens, O alma Trinitas, Anhelat ardens, te sitit: Tua redemptis gratia Aeterna redde praemia. AD VESPERAS. Supreme motor cordium, Tu sanctitatis frugibus Justos ab orbe condito Tenore ditas perpeti. Hic spes, fides et caritas Dulci cohaerent vinculo: Praesentis aevi post diem Manebit una caritas. O caritas! O Veritas! O lux perennis! en erit, Post tot labores, ut tuo Tandem fruamur Sabbato.