IN VIGILIA NATALIS DOMINI. AD COMPLETORIUM. Mundi salus qui nasceris, Jesu puer; nos respice; Da moribus castis tuam Referre nos infantiam. Fessos diurno dum levat Labore nocturnus sopor, Defende, Pastor, bestiis Tuas ab infestis oves. Qui natus es de Virgine, Jesu, tibi sit gloria Cum Patre, cumque Spiritu, In sempiterna secula. IN NATIVITATE DOMINI. AD PRIMAS VESPERAS ET LAUDES. Missum Redemptorem polo Novumque totus, qua patet, Adoret orbis Principem Natum Maria virgine. Rerum creator omnium Servile corpus induit; Ut carne carnem liberans, Ne perderet quos condidit. Quod ante mundi tempora Verbum Patris prodit sinu, Obnoxius nunc tempori Mortalis infans nascitur. Foeno cubare sustinet, Praesepe non horret Deus, Et indiget lactis cibo Cibus perennis coelitum. Quae cardines mundi rotant Manus ligantur fasciis: Imbellis et plorans jacet, Ut nos jacentes erigat. Judex futurus seculi Nunc blandus ad cunas vocat: Amore tanto, mutui Amoris exposcit vices. Qui natus es de Virgine, Jesu, tibi sit gloria Cum Patre, cumque Spiritu In sempiterna secula. AD OFFICIUM NOCT. Jam desinant suspiria; Audivit ex alto Deus: Coeli patescunt; en adest Promissa pax mortalibus. Profunda noctis otia Coelestis abrumpit chorus; Natumque festo carmine, Annuntiat terris Deum. Specum sacratam pervigil Dum turba pastorum subit, Eamus, et castis pia Cunis feramus oscula. At quale nobis panditur Intrantibus spectaculum! Praesepe, foenum, fasciae, Parens inops, infans puer. Tu-ne ille, Christe, Filius Et splendor aeterni Patris? Illum-ne cerno qui levi Orbem pugillo sustinet? Sic est: verenda queis lates, Fides penetrat nubila: Agnosco quem proni vident, Tremunt, adorant Angeli. Agis magistrum vel tacens: Ex hac cathedra nos doces Vitare quod carni placet, Caro quod horret perpeti. Castos amores nutriens, Sanans tumentes spiritus, Divine, nostris, o Puer, Praecordiis innascere. AD VESPERAS. Jesu, Redemptor omnium, Summi Parentis unice, Qui solus ante secula Patri Deo par nasceris. Tu nostra pax et gloria, Spes una tu mortalium, Intende quas tibi preces De cordis ara fundimus. Qui corporis nostri volens Nascendo formam suscipis, Divinitatis nos simul Das esse consortes tuae. Ad illud evectos decus Tuere fratres; degener Ne vita sontes pristinam In vilitatem deprimat. Hoc sancta te poscit dies, Ortus dies tui memor, Qua lucido surgens thoro Sol verus orbem visitas. Nunc ergo terra, nunc polus, Vastique tractus aequoris, Qui te dedit, festis Patrem Laudare certent canticis. Et nos, perennis o quibus Salutis auctor nasceris, Faustum triumphali juvat Ornare concentu diem.