Fortunate nimis, cui licitum fuit Attrectare manu Verbum hominem Deum, Hunc audire, oculis cernere, mutuo Quin et colloquio frui! Haec dos quanta fuit, cum tibi credidit Sensus Christus amans pectoris intimos, Quando monte super totus homo Deus Sese numine vestiit? Jesu tu placido dum recubas sinu, Potas plena Deo vivida flumina; Illapsu tacito se propius tuis Numen sensibus inserit. Ex hoc fonte Deum plenius hauseras; Corpus destituit mens velut ebria; Dic, cum blanda quies lumina clauserit, Quae coelestia videris. O sacros aditus! O bene mutui Hac ignota tenus gaudia pectoris! Quae non tela jacit divus amor sacris His fornacibus incubans! Hinc tu semper amans, semper amabilis: Hinc et frontis honos, virgineus pudor; Hinc coeleste jubar, quod superos decet, Toto vertice funditur. Hinc creber repetis, creber idem sonas: Quidquid faris, amor, sic amor imperat: Vix sese capiens aestuat, et suis Pectus rumpitur ignibus. Sit laus summa Patri, summaque Filio; Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus: Haec est certa fides, fontibus e tuis Quam divinitus hausimus. AD LAUDES. Quem nox, quem tenebrae, densaque nubila, Circumfusa tegunt lumine splendidum, Imbelles oculos terrificis Deus Ne fulgoribus obruat. O dilecte Deo, quam tibi clarius, Dum tu vivis adhuc, se dedit aspici! Tu secreta Dei, mentis et intimae Rimaris penetralia. Ceu pennis aquilae, raptus in aethera Coelum mente petis, sidera transvolas; Nil obstant rutili fulgura luminis, Nudo Numine pasceris. Aeterno genitum de Patre Filium, Dempta nube, vides, eque Deo Deum Descendisse sacros de patrio sinu Castae Virginis in sinus. In nos hoc potuit tantus amor Dei! Terris ipse sui numinis immemor, Nobis factus homo, se facit exulem, Ut coelo trahat exules. Per te sacra patent abdita vatibus: Quae lux in tenebris fulgeat, indicas: A quo vita fluit, principium petis, Et primordia luminis. Patri maxima laus, maxima Filio, Amborumque sacro maxima Flamini: Haec est certa fides, fontibus e tuis Quam divinitus hausimus. AD VESPERAS. Sit qui rite canat te modo virginem, Te scriptis celebrem dicat Apostolum, Jungat veridicis te quoque Vatibus, Christi te cano Martyrem. Diri testis eras funeris, et comes, Votis cum Domino fixus eras cruci; Hoc tantum licuit tunc tibi mutuis Respondere doloribus. Pendens funerea Christus ab arbore, Te matri miserae jam sine filio, Natum substituit. Credere Virginem Quam par est tibi virgini! Tali deposito quid pretiosius? Mater vera Dei jam tua dicitur, Natus jure pari dicere; mortui Jacturam reparas Dei. Christus vocis egens, te morientibus, Qua fas est, oculis discipulum docet, Ex illa cathedra quam cruor imbuit, Terris praedicat omnibus.