Qui mucro lactentes necat, Idem tuum pectus fodit, Et quo cadebant parvuli, Hoc tu cadebas vulnere. Exul Deus prompta fuga Tuae saluti consulis; Intras Pharon verax Deus, Mistus Diis mendacibus. Qui natus es de Virgine, Jesu, tibi sit gloria Cum Patre, cumque Spiritu, In sempiterna secula. AD LAUDES. Divine, crescebas, Puer, Crescendo discebas mori: Haec destinata tunc erant Mortis tuae praeludia. Satus Deo, volens tegi, Elegit obscurum Patrem: Qui fecit aeternas domos, Domo latet sub paupere. Coelum manus quae sustinent, Fabrile contrectant opus; Supremus astrorum Parens Fit ipse vilis artifex. Tremenda cujus praepetes Mandata portant Spiritus, Cui pronus orbis subditur, Se sponte fabro subjicit. Qui natus es de Virgine, Jesu, tibi sit gloria Cum Patre, cumque Spiritu, In sempiterna secula. AD VESPERAS. Christus tenebris obsitam Lustrando Judaeam docet: Gens obstinato pectore Christum docentem respuit. Sese Deum signis probat; Surgunt sepulcris corpora; Erepta muto vox redit, Claudo gradus, caeco dies. Gens dura, flecti nescia, Aures sacris sermonibus Obturat; et solem fugit, Amore noctis perdita. Nos lumen ambimus, Patris In quo refulget claritas: Ne mentibus subrepere Tetram sinas caliginem. Nunquam recedas a piis, Lux sempiterna, cordibus; Te veritate fulgeant, Te caritate ferveant. Qui natus es de Virgine, Jesu, tibi sit gloria Cum Patre, cumque Spiritu, In sempiterna secula. IN SABBATO ANTE SEPTUAGESIMAM. AD VESPERAS. Te laeta, mundi Conditor, Unum manet semper quies: Festiva coelestes choros Semper decent praeconia. Nos, sanctitate perdita, Poenalis expectat labor: Hymnos ne dulces patriae Moesti canamus exules? Qui te piis placabilem Spondes futurum fletibus, Lugere da longi, Pater, Delicta, causas exili Verum salubrem temperet Spe nixa moerorem fides; Tu mox quieti nos tuae, Laetisque reddes canticis. Sit summa Patri gloria, Ejusque soli Filio, Sancto simul cum Spiritu, Nunc, et per omne seculum. IN DOMINICIS A SEPTUAGESIMA AD QUADRAGESIMAM. AD OFFICIUM NOCT. Rebus creatis nil egens, Temet beatus, nunc tuo Prodis ab arcano, Deus, Mundoque das primordia. Tu cuncta quae non sunt vocas, Et illa se sistunt tibi; Miroque concentu, suo Dant conditori gloriam. At mundus e sinu tuo Dum prodit aspectabilis, Augustiorem cogitas Mundum, Creator, alterum. Illum Redemptor artifex Virtutibus condet suis, Sparsoque terris omnibus Verbi potentis semine. Illum, peractis seculis, Coelo locabit; et throni Mensaeque consortem suae Deo redonabit Patri.