Sic sacrificium istud instituit, Cujus officium committi voluit Solis Presbyteris, quibus sic congruit Ut sumant, et dent ceteris. Panis angelicus fit panis hominum: Dat panis coelicus figuris terminum: O res mirabilis! manducat Dominum, Pauper, servus, et humilis. Te, trina Deitas, unaque, poscimus; Sic nos tu visita sicut te colimus: Per tuas semitas duc nos quo tendimus, Ad lucem quam inhabitas. AD LAUDES. Verbum supernum prodiens, Nec Patris linquens dexteram, Ad opus suum exiens, Venit ad vitae vesperam. In mortem a discipulo Suis tradendus aemulis, Prius in vitae ferculo Se tradidit discipulis. Quibus sub bina specie Carnem dedit et sanguinem; Ut duplicis substantiae Totum cibaret hominem. Se nascens dedit socium, Convescens in edulium: Se moriens in pretium, Se regnans dat in praemium. O salutaris Hostia, Quae coeli pandis ostium: Bella premunt hostilia; Da robur, fer auxilium. Qui carne nos pascis tua, Sit laus tibi, Pastor bone, Cum Patre cumque Spiritu, In sempiterna secula. AD SECUNDAS VESPERAS. Pange, lingua, gloriosi Corporis mysterium, Sanguinisque pretiosi Quem in mundi pretium, Fructus ventris generosi, Rex effudit gentium. Nobis datus, nobis natus Ex intacta Virgine, Et in mundo conversatus, Sparso verbi semine, Sui moras incolatus Miro clausit ordine. In supremae nocte coenae Recumbens cum fratribus. Observata lege plene, Cibis in legalibus, Cibum turbae duodenae Se dat suis manibus. Verbum caro panem verum Verbo carnem efficit: Fitque sanguis Christi merum; Et si sensus deficit, Ad firmandum cor sincerum Sola fides sufficit. Tantum ergo Sacramentum Veneremur cernui; Et antiquum documentum Novo cedat ritui: Praestet fides supplementum Sensuum defectui. Genitori, genitoque Laus et jubilatio, Salus, honor, virtus quoque Sit et benedictio: Procedenti ab utroque Compar sit laudatio. AD PRECES SEROTINAS. (_Per Octavam._) Adoro te devote, latens Deitas Quae sub his figuris vere latitas: Tibi se cor meum totum subjicit, Quia te contemplans totum deficit. Visus, tactus, gustus in te fallitur, Sed auditu solo tuto creditur: Credo quidquid dixit Dei Filius; Nil hoc Veritatis verbo verius. In cruce latebat sola Deitas, At hic latet simul et humanitas: Ambo tamen credens atque confitens, Peto quod petivit Latro poenitens. Plagas, sicut Thomas, non intueor; Deum tamen meum te confiteor: Fac me tibi semper magis credere, In te spem habere, te diligere. O memoriale mortis Domini, Panis vivus, vitam praestans homini, Praesta meae menti de te vivere, Et te illi semper dulce sapere.