Ornant revinctos invidendae compedes; Nec ponderosae, quas amor leves facit: Non densa tetri carceris nox obsidet, Aeterna summo quos manet coelo dies. Dulces catenae, quae reum non arguunt, Sed Christi amantem quae probant Apostolum! Regum coronis, aureis monilibus, Vos sacra pluris aestimamus vincula. Patri supremo sit suprema gloria; Tibique laudes totus orbis concinat, Aeterne Fili, splendor aeterni Patris: Compar sit almo laus decusque Flamini. AD LAUDES ET SECUNDAS VESPERAS. Petrum, tyranne, quid catenis obruis, Jubesque condi carceris nigro specu? Quid trux satelles ante limen excubat? Carcer, satelles, vincla non Petrum tenent. Fulgens ab alto venit Ales aethere; Recedit horror, et fugat noctem dies: Jubente Christo, rupta vincla concidunt; Panduntur ultro clausa ferro limina. Coelestis ille ductor ostendit viam: It Petrus; atque somnium quod fit, putat. Verum, recepta mente, victricem Dei Suae salutis certus agnoscit manum. Lux nostra, Christe, nostra libertas, vides Quibus catenis vinciant nos crimina, Et quanta nostris incubet nox mentibus: Caecis diem fer, rumpe vinctis vincula. Patri supremo sit suprema gloria; Tibique laudes totus orbis concinat, Aeterne Fili, splendor aeterni Patris; Compar sit almo laus decusque Flamini. Aug. 6. IN TRANSFIGURATIONE DOMINI. AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS. Hoc, jussa quondam rumpimus Festo die silentia: Celata dudum jam decet Vulgare nos mysteria. Montis sub alto vertice, Tribus vocatis testibus, O Christe, visus hactenus Terris homo, pates Deus. Tuae latens lucis jubar Sacros in artus effluit; Vestis tuo te numine, Tibique totus redderis. Coelo tonante, protinus Audita summi vox Patris: Te, nube rupta, Filium, Quo gloriatur, asserit. Hic est Magister omnium, Quem pronus orbis audiat. Silete, mortales: Deus Qui nos docet, fatur Deus. Qui, nube rupta, te palam Natum vocavit, laus Patri; Tibique Nato; nec minor Laus utriusque Flamini. AD OFFICIUM NOCT. Quam nos potenter allicis! Te, Christe, quando detegis, Te, quando celas, providus Nobis peraeque consulis. Hic nos adoptat filios, Qui te vocavit Filium; Sponsor futurae gloriae Dat certa nobis pignora. E nube quid, Pater, probas? De monte, Fili, quid doces? Umbris procul cedentibus, Restabat una veritas. Ut jussa Patris impleas Mactanda mundo victima, Formam resumens pristinam, Mortalitati redderis. Fac, Christe, qui nobis lates, Obscura dum regit fides, Fracto solutos corpore Nos te videre, te frui. Qui, nube rupta, te palam Natum vocavit, laus Patri; Tibique Nato; nec minor Laus utriusque Flamini. AD LAUDES.