Felix morte tua, qui cruciatibus Coelo difficilem rumpere amas viam, Et signare cruore Quam Christo dederas fidem! Poenis victa quibus deficeret fides, Tu poenas avida mente praeoccupas: Cui non sufficit una, Ambis innumeras neces. Te pro lege sua magnanimum mori, Te Christus pugilem spectat ab aethere: Ne succumbere possis, Tecum praelia sustinet. Et nos delicias, vana per otia, Gens infida Deo, quaerimus anxii: Quid torpemus? inertes Sanguis Martyris excitat. Semper maxima laus ingenito Patri: Semper laus genito maxima Filio: Sacri nexus amoris, Sit laus par tibi, Spiritus. AD LAUDES. Jam non te lacerant carnificum manus, Inter qui recubas Coelituum choros: Nunc pro carcere caeco Fulgentes habitas domos. Non jam vincla manus, non cohibent pedes; Tu liber superum regna perambulas: Quot plagis laniatus, Coelo tot radiis nites. Nec te dira fames, nec sitis amplius, Nec probrosa premit te modo nuditas, Nunc te lumine puro Pascit Christus et induit. Sic tu Martyribus dexter ades, Deus, Ut quos mors perimit, gloria vindicet; Confundisque tyrannum Dum quos deprimit, elevas. Semper maxima laus ingenito Patri: Semper laus genito maxima Filio: Sacri nexus amoris, Sit laus par tibi, Spiritus. PLURIUM MARTYRUM. AD PRIMAS VESPERAS. Christi Martyribus debita nos decet, Virtutis memores, promere cantica; Quos nec blanditiis, nec potuit minis Fallax vincere seculum. Coelestis Patriae mens inhians bonis, Mundi spernit opes fluxaque gaudia: Vitae quin etiam, prae Domini lucro, Jacturam facilem putant. Non vultus metuunt carnificum truces: Foetas suppliciis despiciunt manus: Enses, flagra, rotas, omnia perpeti Victrix edocuit fides. O incredibilem vim patientiae! Non, artus laceros qui cruciat dolor, Extorquet gemitum, non querimoniam Agnis mitibus elicit. Ergo nunc propior, Christe, tibi sedet Palmis turba nitens usque virentibus, Victorumque gerens praemia, nobiles Multo sanguine laureas. Sit laus summa Patri, summaque Filio; Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus, Cujus praesidio praelia sustinent, Contempta nece, Martyres. AD OFFICIUM NOCT. Fortes cadendo Martyres, Quos empta fuso sanguine Coelestis ornat purpura, Junctis canamus vocibus. Acti procellis omnibus, Sui cruoris flumine Vehuntur, et Christo duce, Portus beatos occupant. Saevit tyrannus, allicit; Temnunt minas, temnunt preces, Deum minantem dum timent, Dum munerantem diligunt. Quem lictor insanus sitit, Quem caecus effundit furor, Amor sacerdos prodigum Christo cruorem consecrat. Et ille mixtus sanguini Quem fudit in ligno Deus. Fundentibus placabilem Orare non cessat Deum.