Hymni Ordinarii 1 Hymni de Tempore 26 Commune et Proprium de Festis 105 Commune Sanctorum 167 Doxologiae 211 HYMNI. DOMINICA. AD OFFICIUM NOCT. Die dierum principe Lux e tenebris eruta: Christus sepulcri carcere, Lux vera mundi, prodiit. Et mors et horrendum chaos Vocem jubentis audiunt: Nos surdiores, o pudor! Deo pigebit obsequi? Umbris sepulta dum stupet Natura, lucis filii Surgamus, et noctem piis Exerceamus canticis. Legem, Prophetas, et sacro Psalmos calentes lumine, Profana dum silent loca, Divina templa personent. Coelestis haec vincat tuba Cordis soporem languidi, Novique mores exprimant Vitam resurgentis novam. Hoc consequemur, te duce, Fons caritatis, o Deus, Qui legis addis litterae Vitae datorem Spiritum. Sit laus Patri, laus Filio; Par sit tibi laus, Spiritus, Afflante quo mentes sacris Lucent et ardent ignibus. AD LAUDES. Ad templa nos rursus vocat Surgentis aurorae nitor, Novasque pro laeto monet Referre grates munere. At victor auroram suo Fulgore Christus obruit: Huic, magna cujus pars sumus, Juvat triumpho plaudere. Quod evolutus fasciis Repente mundus extitit, Puro renidens lumine, Virtutis hoc quantae fuit! Quod traditum neci Pater, Ut sontibus vitam daret, Vitae redonat Filium, Amoris hoc quanti fuit! Aeternus ut rerum Sator Aspexit orbem, protinus, Colore depictum suo, Probavit excellens opus. At laetius quanto obtulit Sese Patri spectaculum Coelestis Agni candido Ablutus orbis sanguine! Cum luce nobis redditur Mundi renascentis decor, Occulta per quem Numinis Mens surgit ad magnalia. At splendor aeterni Patris, Lumenque Christus cordium, Deum dat in se, quantus est, Sub nube carnis cernere. Praesta, beata Trinitas, Ut legis ad facem tuÊ Vitemus omne quod vetas, Sectemur omne quod jubes. _Per Hebdomadam._ AD PRIMAM. Jam lucis orto sidere Deum precemur supplices, Nostras ut ipse dirigat: Lux increata, semitas. Nil lingua, nil peccet manus, Nil mens inane cogitet: In ore simplex veritas, In corde regnet caritas. Incoepta dum fluet dies, O Christe, custos pervigil, Quas saevus hostis obsidet, Portas tuere sensuum. Praesta diurnus ut tuae Subserviat laudi labor? Auctore quae te coepimus, Da te favente prosequi. Superba ne nimis caro Menti licenter imperet, Carnis domet superbiam Potus cibique parcitas.