Aeterna laus et gloria Uni sit et trino Deo, Qui moris unius sacra Nos pacis in domo locat. AD VESPERAS. O quam juvat fratres, Deus, Unum quibus Christus caput Vitale robur sufficit, Uno moveri spiritu! Quam dulce laudes dicere Una tibi cunctos domo, Precumque ceu facta manu, Inferre vim gratam tibi! Hanc quisque diligat domum; Hanc pace concors recreet: Vae dira qui spargit malus Dissensionum semina. Sed damna cedunt in lucrum Te, Christe, diligentibus; Augent coronas praelia; Prosuntque, dum nocent, mali. Vox blanda saevit tristius, Dum pectus incautum subit, Lapsuque caeco dulcibus Laudum venenis inficit. Praesta, beata Trinitas, Ut caritate mutua Prosimus alter alteri, Regnemus et polo simul. FERIA IV. AD OFFICIUM NOCT. Miramur, o Deus, tuae Recens opus potentiae, Quae scripta scintillantibus Refulget astrorum globis. Ut sol diei, candida Sic luna nocti praesidet; Exercitu totum novo Discriminant stellae polum. At ipse, coelorum decus, Sol novit occasus suos: Sunt certa lunae tempora, Statique lapsus siderum. Jugi rotata turbine Furantur et reddunt diem: Tu semper idem, nescius Mortalium spem fallere. Turbata quid mens fluctuet? Cura paterna nos regis: Aeterna si cordi salus, Aeterna nos salus manet. Suprema laus et gloria Uni sit et trino Deo, Suo reponi qui jubet Curas et angores sinu. AD LAUDES. Promittis, et servas datam Immobilis fidem, Deus; Hanc mane primo sedula Reposcimus fidem prece. Promittit atque decipit Incertus et fallax homo; Sic quassa, si incumbas super, Arundo transfiget manum. Beatus ergo, qui tuo Se totus abdit in sinu: Hac arce tutum turbinis Vis nulla de statu quatit. Ne cor vacillet, obligas Temet sacramento, Deus: Spes nixa tanto pignore, Aeterna jam prensat bona. Jam mente praesumens polum, Secura sublimi throno Assistit, et coelestium Praelibat undas fluminum. Fons o perennis gratiae, Colenda semper Trinitas, Te spem salutis unicam Da mente tota quaerere. AD VESPERAS. Horres superbos, nec tuam Das alteri laudem, Deus: Humana nil isthinc sibi Decerpat arrogantia. Ingrata quippe mens tuae Fluenta sistit gratiae; Tristique marcescit statim, Ceu gramen exustum siti. Ut servus in manus heri Intenta figit lumina; Sic ora sacris montibus Non dimovemus anxii. Desideratam si dare Opem moraris; spes tamen, Tenacis instar ancorae, Immota fundat pectora. Sit summa Patri gloria: Sit summa Nato, qui dedit Nobis futurae Spiritum Hereditatis obsidem. FERIA V. AD OFFICIUM NOCT. Iisdem creati fluctibus Pisces natant, volant aves: Utrumque mortali genus Paratur esca corpori.