Introduction to the Literature of Europe in the Fifteenth, Sixteenth, and Seventeenth Centuries, Vol. 2Hallam, Henry
History
Introduction to the Literature of Europe in the Fifteenth, Sixteenth, and Seventeenth Centuries, Vol. 2
Hallam, Henry
Literature, Modern -- History and criticism
[262] I confess, he says in his logic, that I was born
with such a temper, that the chief pleasure I find in study is
not from the learning the arguments of others, but by inventing
my own. This disposition alone impelled me in youth to the study
of science; hence, whenever a new book promised by its title some
new discovery, before sitting down to read it, I used to try
whether my own natural sagacity could lead me to anything of the
kind, and I took care not to lose this innocent pleasure by too
hasty a perusal. This answered so often that I at length
perceived that I arrived at truth, not as other men do after
blind and precarious guesses, by good luck rather than skill, but
that long experience had taught me certain fixed rules, which
were of surprising utility, and of which I afterwards made use to
discover more truths. Vol. xi., p. 252.
[263] Dogmata ejus metaphysica, velut circa ideas a
sensibus remotas, et animæ distinctionem a corpore, et fluxam per
se rerum materialium fidem, prorsus Platonica sunt. Argumentum
pro existentia Dei, ex eo, quod ens perfectissimum, vel quo majus
intelligi non potest, existentiam includit, fuit Anselmi, et in
libro “Contra insipientem” inscripto extat inter ejus opera,
passimque a scholasticis examinatur. In doctrina de continuo,
pleno et loco Aristotelem noster secutus est, Stoicosque in re
morali penitus expressit, floriferis ut apes in saltibus omnia
libant. In explicatione rerum mechina Leucippum et Democritum
præeuntes habuit, qui et vortices ipsos jam docuerant. Jordanus
Brunus easdem fere de magnitudine universi ideas habuisse
dicitur, quemadmodum et notavit V. CC. Stephanus Spleissius, ut
de Gilberto nil dicam, cujus magneticæ considerationes tum per
se, tum ad systema universi applicatæ, Cartesio plurimum
profuerunt. Explicationem gravitatis per materiæ solidioris
rejectionem in tangente, quod in physica Cartesiana prope
pulcherrimum est, didicit ex Keplero, qui similitudine palearum
motu aquæ in vase gyrantis ad centrum contrusarum rem explicuit
primus. Actionem lucis in distans, similitudine baculi pressi jam
veteres adumbravere. Circa iridem a M. Antonio de Dominis non
parum lucis accepit. Keplerum fuisse primum suum in dioptricis
magistrum, et in eo argumento omnes ante se mortales longo
intervallo antegressum, fatetur Cartesius in epistolis
familiaribus; nam in scriptis, quæ ipse edidit, longè abest a
tali confessione aut laude, tametsi illa ratio, quæ rationum
dictionem explicat, et compositione nimirum duplicis conatûs
perpendicularis ad superficiem et ad eandem paralleli, disertè
apud Keplerum extet, qui eodem, ut Cartesius, modo æqualitatem
angulorum incidentiæ et reflexionis hinc deducit. Idque gratam
mentionem ideo merebatur, quod omnis prope Cartesii ratiocinatio
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account