“Tuam Sanctitatem latere non arbitramur quam alacri et excelso animo nostrae nobilitatis praecipui, Sancti haud dubie Spiritus instinctu, tyrannicae Anglorum pravitati ausi sunt resistere: omnem ipsorum virulentiam et Satanici furoris artificia, aperto marte viriliter irritando. Tametsi quis facile enumeret quae quotidie volvantur et emergant quibus ut animum adderet, ipsosque in hoc pulcherimo instituto spe subsidii confirmaret, stabiliretque, cum lator praesentium N. (_sic._) ex Hispania novissime venisset, cuncta ita uti sunt Catholicae majestati fideliter relaturus, volumus atque monemus ut Tua quoque Sanctitas fidem incunctanter eidem adhibeat; ac luctuosae tuae Hiberniae et innumeris cladibus ab haereticis jamdiu afflictae, squalidam ac funestam faciem benigno vultu aspiciat et egregiam hanc occasionem divinitus, ut credimus, oblatam opportune arripiat, memor quam eadem esse soleat occipiti calvo: suisque fidelissimis non modo ab ineunte Christianismo clientibus, sed ab aliquot annorum centuriis regio jure subditis, quam maturee poterit clementer prospiciat, ac expectationis nostrae ac Tabellarii, cui pleraque Tuae Sanctitati nuncianda relinquimus, desiderio satisfaciat: cujus etiam nos, generis, industriae, nobilitatis, ac sinceri et vehementis in religionem et patriam affectus, rationem habentes, Tuam oramus Sanctitatem ut eundem benigno favore prosequatur, ipsique de dignitate _N._ providere non cunctetur nostrum in hac re judicium auctoritate sua comprobando”—(_St. Pap._, Public Rec. Off. London).