125 multiplices, fiunt 31500,000 passuum. _Marcianus author Græcus._] Auctor supranominatus, ex Heraclea Ponti oriundus, unde Heracleota dictus, reliquit nobis Periplum percuriosum, quem +Hudson+ noster lingua Græca, addita versione sua Latina, publici juris fecit. Reperies illum in volumine I. Geographiæ veteris scriptorum Græcorum minorum, Oxonii e Theatro Sheldon. 1698. 8. quæ de insulis Britannicis habet ex +Ptolemæo+ & +Protagora+ desumta videntur. Locus vero quem +Ricardus+ noster refert, est pag. 59. ubi universa, inquit, ‘peripli totius Albionis insulæ stadia non plura 28604. id est 3575. M. P. & dimidium, non pauciora stadiis 20526. sive 2576. M. P. fere,’ inde patet auctorem nostrum majorem numerum recepisse. +mdiↄↄlxxv+ _milliaria_.] Qui Monachus noster in hunc mirum computum inciderit, non video, cum nunquam simile quid invenerim. Mentem ejus capere non potuissem, ni +Marcianum+ in hoc sibi consentientem appellasset. Jam auctor hic, ut nuper dictum, duplum affert numerum, quorum maximus 3575 Milliaria cum dimidio complectitur. unde liquet M.D. a numero +iↄↄlxxv.+ subtrahenda esse sic: 5075 − 1500 = 3575. NOTÆ IN CAP. II. I. _Brittania Magna_, &c.] Ab +Aristide+ Rhetore simpliciter MAGNA vocata INSULA,[163] etiam a priscis Hiberniæ incolis[164]. jam vero peractis tot seculis, totque revolutionibus ac mutationibus vetus suum nomen MAGNÆ BRITANNIÆ hodie vindicavit. _A Chrysosthomo authore Græco._] Probabiliter +Dronem+ Prusæum Chrysostomum cognominatum celebrem Oratorem putat, contemporaneum Trajano Imperatori, ejusque triumphi participem[165], qui in Geticis suis, vel aliis operibus jam deperditis id assertum ivit. In epitome Strabonis a +Hudsone+ publicata Vol. II.[166] epitheton Magnæ reperio pag. 21 & 38. additum ab Epitomatore. verum inde concludere Chrysostomum hunc appellari nimiæ foret audaciæ. verum est, +Johannem Chrysostomum+ in plurimis scriptis suis Britannicarum insularum injicere mentionem, nusquam vero adjunxit Britanniæ ipsi cognomen Magnæ, nisi aciem oculorum meorum effugerit[167]. _Natura triquetra_, &c.] ‘Inter Septemtrionem & Occidentem projecta, grandi angulo Rheni ostia prospicit, deinde obliqua retro latera abstrahit, altero Galliam, altero Germaniam spectans: tum rursus perpetuo margine directi littoris ab tergo abducta, iterum se in diversos angulos cuneat triquetra, & Siciliæ maxime similis, plana, ingens, fecunda,’ &c.[168]. Opinio a +Cæsare+ accepta[169], & plurimis, qui eum sequuntur, auctoribus propagata, verbi causa, a +Diodoro+[170], +Strabone+[171], &c. _Unum latus est contra Galliam Celticam_, &c.] Id est, tota Britanniæ ora Meridionalis ad Canalem Britannicum sita & Galliæ opposita, juxta verba auctoris, ex +Cæsare+[172] desumta. _Ad Cantium_, &c.] Infra lib. I. cap. VI. § 5. & 7. describitur; vulgo, _the North Foreland of Kent_. _Ad Ocrinum_, &c.] Infra lib. I. cap. VI. § 16. ejus mentionem facit, hodie _the Lizard Point_, navigantibus notissimum.