[393] On the question of the confessional, see De Cauzons, vol. ii, pp. 214-7; Douais, _L’Inquisition_, p. 279, in treatise ascribed to Raymond of Peñaforte; Lea, vol. i, p. 437 and note. For decree of Council of Tarragona, see Mansi, vol. xxiii, pp. 555-6. See also E. Martène and U. Durand, _Thesaurus novus Anecdotorum_ (Paris, 1717), vol. v, p. 1802. _Doctrina de Modo Procedendi contra Haereticos_, the section _Qualiter sacerdos debet inquirere in confessione de facto haeresis._ ‘Item, injungitur sacerdotibus quod in poenitentiis diligenter inquirant de haereticis & Insabbatis, credentibus, & fautoribus eorumdem, & si quid invenerint, fideliter conscribant, & mox cum illo vel cum illis qui hoc confessi fuerint, episcopo, vel ejus vicario, quid super hoc invenerint manifestent. Si vero confessus noluerit consentire, ut quod dictum est reveletur episcopo vel ejus vicario, Ipse nihilominus sacerdos requirat consilium non specificando personam a peritis & Deum timentibus, qualiter sit ulterius procedendum.’ [394] _Directorium_, p. 480. [395] See Tanon, p. 401. [396] Mansi, vol. xxiii, p. 838. [397] De Cauzons, vol. ii, p. 188. [398] See Ludovico à Paramo, p. 550; Simancas in Zilettus, vol. xi, pt. ii, pp. 138-40. [399] See Douais, _Documents_, vol. ii, p. 136. ‘Arnaldus Pagesii, de Mossoleux, comparuit apud Carcassonam coram domino episcopo Carcassone; et requisitus si vult se deffendere de hiis qui in inquisitione inventa sunt contra eum, respondit quod nullus pro vero potest aliquid dicere de ipso. Requisitus si velit ea de scriptis recipere, dixit quod non; et aliter non vult se deffendere. _Item_, requisitus si habet inimicos, dixit quod sic, Ber. Gausbert et Martinum Montanerii, sed nullam legitimam causam inimicitiarum assignavit; et alios inimicos noluit nominare.’ Cf. _ibid._, p. 178. See also Lea, vol. i, pp. 578-9, appendix. [400] Tanon, p. 402. [401] _Ibid._, p. 362. [402] Mansi, vol. xxiii, p. 573, § 23. ‘Teneatur praeterea Potestas, seu rector, omnes haereticos quos captos habuerit, cogere, citra membri diminutionem & mortis periculum, tanquam vere latrones & homicidas animarum, & fures sacramentorum Dei & fidei Christianae, errores suos expresse fateri, & accusare alios haereticos quos sciunt, & bona eorum, & credentes & receptatores, & defensores eorum, sicut coguntur fures & latrones bonorum temporalium accusare suos complices, & fateri maleficia quae fecerunt.’ _Cf._ David of Augsburg, quoted by Douais, _L’Inquisition_, pp. 171-2 note. [403] By the time of the Spanish Inquisition of Ferdinand and Isabella torture had come to be accepted as a most praiseworthy and Christian institution. _Cf._ Simancas in Zilettus, vol. xi, pt. ii, p. 204. [404] Potthast, _Regesta Pontificum Romanorum_ (Berlin, 1874 _et seq._), No. 18057. [405] _Ibid._, No. 18390. [406] Tanon, p. 379. [407] See _supra_, p. 161.