Mediæval Heresy & the InquisitionTurberville, Arthur Stanley
History
Mediæval Heresy & the Inquisition
Turberville, Arthur Stanley
Heresy; Inquisition; Sects, Medieval
[408] Lea, vol. i, pp. 423-4, with reference to the infrequent mention
of torture in inquisitorial registers. ‘Apparently it was felt that
to record its use would in some way invalidate the force of the
testimony.’ _Cf._ Tanon, p. 377. ‘Cette particularité (silence) n’est
pas spéciale aux registres de l’Inquisition. La plupart des registres
criminels des juridictions laïques, pour les époques auxquelles
la “question” était d’une application constante, la présentent
pareillement. La question était un incident de procédure qui donnait
lieu d’abord à un interlocutoire, puis à un procès-verbal spécial, dont
la transcription dans les registres n’était nullement nécessaire. Le
greffier qui rédigeait la sentence, lorsqu’il relatait les aveux de
l’accusé, était beaucoup moins préoccupé de constater les moyens de
contrainte à l’aide desquels ils avaient été obtenus que la réitération
de ces mêmes aveux, réputés alors volontiers, hors de la chambre de
torture.’
[409] Eymeric, _Directorium_, p. 640; Peña’s comment, 110, p. 643.
[410] _Ibid._, comment 39, p. 520. ‘Cum reus fuit leviter et molliter
tortus, repeti potest in tormentis, ita ut sufficienter torqueatur, ...
et haec non tam dicitur repetitio torturae quam continuatio.’
[411] Frédéricq, _Corpus_, vol. i, No. 318.
[412] Eymeric, Peña’s comment, p. 521.
[413] _Ibid._, p. 519.
[414] _Ibid._, pp. 480, 592, 614.
[415] See Tanon, p. 433. Out of 200 cases before the Carcassonne
tribunal there was only one acquittal.
[416] Ludovico à Paramo, p. 269.
[417] They were also, of course, a warning. ‘The punishment of one
is the fear of many,’ remarks Simancas sententiously, Zilettus, vol.
xi, pt. ii, p. 179. But the main object is repentance and conversion.
_Ibid._, p. 181.
[418] Bernard Gui, _Practica_, p. 38.
[419] _Ibid._, pp. 94-8.
[420] See Douais, _Documents_, vol. ii, p. 181.
[421] Bernard Gui, _Practica_, p. 95; _Liber Sententiarum_ in Limborch,
_Historia Inquisitionis_, pp. 218, 347. For an instance of this sort of
sentence, see Douais, _Documents_, vol. ii, pp. 116-17. ‘Injunctum fuit
Ullixi in penitentia per inquisitores pro perjurio, quia non resumpsit
cruces sicut juraverat, quod dominica post instantem dominicam in lxxͣ
veniat Carcassonam visitaturus omnes ecclesias Burgi Carcassonensis
nudis pedibus in camesis et braceis, cum virgis in manu, eundo de una
ecclesia ad aliam; et idem faciet in prima dominica mensium singulorum
quousque transeat ultra mare. Et hoc fuit ei injunctum in virtute
praestiti juramenti.’
[422] Lea, vol. i, p. 464; De Cauzons, vol. ii, p. 303.
[423] Mansi, vol. xxiii, p. 271, § iv. Bernard Gui’s sentences are full
of the infliction of this penance. Cf. _Liber Sententiarum_, pp. 40-5,
100-17, 185-91, 218-28.
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Elsewhere in the archive
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account