A passage from Wake's _Rex Platonicus_ (ed. 1, p. 18) is also worthy of
note in this connection: "Quorum primos jam ordines dum principes
contemplantur, primisque congratulantium acclamationibus delectantur,
Collegium Diui Iohannis, nobile literarum domicilium (quod Dominus
Thomas Whitus Prætor olim Londinensis, opimis reditibus locupletârat)
faciles eorum oculos speciosæ structuræ adblanditione invitat; moxque et
oculos & aures detinet ingeniosâ nec injucundâ lusiunculâ quâ
clarissimus præses cum quinquaginta, quos alit Collegium studiosis,
magnaque studentium conuiventium cateruâ prodeuns, principes in transitu
salutandos censuit.
"Fabulæ ansam dedit antiqua de Regia prosapia historiola apud
Scoto-Britannos celebrata, quæ narrat tres olim Sibyllas occurrisse
duobus Scotiæ proceribus Macbetho & Banchoni, & illum prædixisse Regem
futurum, sed Regem nullum geniturum, hunc Regem non futurum, sed Reges
geniturum multos. Vaticinii veritatem rerum eventus comprobavit:
Banchonis enim è stirpe Potentissimus Iacobus oriundus. Tres
adolescentes concinno Sibyllarum habitu induti, è Collegio prodeuntes, &
carmina lepida alternatim canentes, Regi se tres esse illas Sibyllas
profitentur, quæ Banchoni olim Sobolis imperia prædixerant, jamque
iterum comparere, vt eâdem vaticinij veritate prædicerent Iacobo, se
iam, & diu regem futurum Britanniæ felicissimum & multorum Regum
parentem, vt ex Banchonis stirpe nunquam sit hæres Britannico diademati
defuturus. Deinde tribus Principibus suaves felicitatum triplicitates
triplicatis carminum vicibus succinentes veniamque precantes, quòd
alumni ædium Divi Iohannis (qui præcursor Christi) alumnos Ædis Christi
(quo tum Rex tendebat) præcursoriâ hâc salutatione antevertissent,
Principes ingeniosâ fictiunculâ delectatos dimittunt; quos inde vniversa
astantium multitudo, felici prædictionum successui suffragans, votis
precibusque ad portam vsque civitatis Borealem prosequitur."
* * * * *
The _Christmas Prince_ is, properly speaking, not a single play, but a
collection of performances consequent on the revival of the old custom,
left in abeyance since 1577, of choosing a prince, or master of the
revels, who should exercise undisputed authority during the festive
season, and in whose honour the company at large should indulge freely
in various sorts of pastimes. The account given of this revival, in
1607, seems to imply that there had been of late years no Christmas
festivities at S. John's. In 1602 the college porter, pleading for the
admission of players on Twelfth Night, could say:
"Christmas is now at the point to bee past;
'Tis giving vp the ghost and this is the last;
And shall it passe thus without life or cheere?
This hath not beene seene this many a yeere."
Public-domain text, read in full here on John Shaqi.
Reviews
Reviews
No reviews yet
Be the first to share your thoughts on this work.
Join the Discussion
Join the discussion
Sign in to leave a comment or review.
Sign InorCreate an account